امام حسن علیه السلام الگوی زندگی صفحه 162

در خطبه های رسمی روزهای جمعه و عید فطر و عید اضحی بر علی و اهل بیت لعن نمودند! که همانند مروان حکم ها ولایت و امامت جمعه مدینه را بر عهده گرفتند، که از عمق عداوت و کینه، بر علی و عترت رسول الله صلی الله علیه و آله لعن و نفرین نموده، خواستند چهره تابناک آنان را مخدوش سازند. [245].

بعد از توافق صلحنامه موقعیت کوفه آن گونه تضعیف شد که امام مجتبی علیه السلام به همراه دیگر خاندان رسول الله صلی الله علیه و آله همان سال 41 از آن شهر هجرت نموده به مدینه بازگشتند [246]. کوفه و عراق جولانگاه سپاه سرخ پوشان معاویه قرار گرفت. عراقی که حمایت خویش را از اهل بیت کاهش داد، از آغوش اهل بیت به آغوش معاویه سر سپرد! اینک

دچار ذلتی شده است که تاریخ نمونه آن را سراغ ندارد. آن گونه قتل و غارت و رعب و وحشت مستولی شده است که از قتل یاران و شیعیان علی علیه السلام سیلاب خون جاری شده است! که این سرنوشت بر اساس تغییر روش آنان بود که ناگزیر ازآن بود. زیرا که سنت های الهی تغییر پذیر نیستند. سرسپردن به ستم سرنوشت امتی است که رهبری به حق را بر نتابد و از فرزانه ای چون امام مجتبی علیه السلام حمایت ننماید: ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم. [247].

و آنک معاویه هر جا شیعه علی می یابد به فجیع ترین شیوه به قتل می رساند. و اینک معاویه زبانش و زبان سخن گویانش آن مقدار فرصت حاصل نموده است که به دامن پاک اهل بیت دراز شده است و سال های سال در حرمین شریفین در حضور عترت بر علی و اولاد علی لعن و نفرین می نماید. که چه مقدار بر مجتبی حسن علیه السلام تحمل