غدیر در سیره امام حسن مجتبی (علیه السلام) صفحه 115

قرآن در صحنه قیامت

قرآن در صحنه قیامت

قال الامام المجتبی علیه السلام

«إنَّ هذا القُرآنَ یَجِئُ یَوْمَ القِیمَهِ قائِداً وسائِقاً یَقُودُ قَوْماً إلی الجَنَّهِ أَحَلُّوا حَلالَهُ وَحَرَّمُوا حَرامَهُ وآمَنُوا بِمُتَشابِهِهِ ویَسُوقُ قَوْماً إلی النّارِ ضَیَّعُوا حُدُودَهُ وأَحْکامَهُ وَاسْتَحَلُّوا حَرامَهُ.»

«قرآن در صحنه قیامت به صورت رهبر و امام ظهور یافته، مردم را به دو دسته تقسیم می کند:

1 کسانی را که به قرآن عمل نموده، حلال و حرام آن را همانگونه که هست بجا آورده اند و متشابه آن را با قلب پذیرا شده اند به سوی بهشت جاویدان هدایت می نماید.

2 آنان را که حدود و قوانینش را ضایع نمودند و بر محرّمات آن تعدّی کردند و حلال شمردند، به سوی آتش (جهنّم) روانه می سازد.»(5)

فضائل اهل بیت علیهم السلام

فضائل اهل بیت علیهم السلام

قال الحسن بن علی علیهماالسلام

«أَیُّهَا النّاسُ اِعْقِلُوا عَنْ رَبِّکُمْ، إنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ اصْطَفی آدَمَ وَنُوحاً وآلَ إبراهیمَ وَآلَ عِمْرانَ عَلَی العالَمینَ، ذُرِّیَهً بَعْضُها مِنْ بَعْض وَاللهُ سَمیعٌ عَلیمٌ، فَنَحْنُ الذُرِّیَهُ مِنْ آدَمَ وَالأُسْرَهُ مِنْ نُوح، وَالصَّفْوَهُ مِنْ إبراهیمَ، وَالسُّلالَهُ مِنْ إسماعیلَ وَآلُ مُحَمَّد نحْنُ، فیکُمْ کَالسَماءِ المَرْفُوعَهِ وَالأرْضِ المَدْحُوَّهِ وَالشَمْسُ الضاحِیَهِ وَکَالشَجَرَهِ الزَّیْتُونَهِ، لا شَرْقِیَّهٌ وَلا غَربیَّهٌ الَّتی زَیْتُها النَبِیٌّ صلّی الله علیه وآله وسلّم وَعَلِیٌّ فَرْعُها، وَنَحْنُ وَاللهِ ثَمَرَهُ تِلْکَ الشَجَرَهِ، فَمَنْ تَعَلَّقَ بِغُصْن مِنْ أَغْصانِها نَجَی وَمَنْ تَخَلَّفَ عَنْها فَإلَی النّارِ هَوی.»

ای مردم علم و معرفت را از پروردگار خود بیاموزید. همانا خداوند بزرگ آدم و نوح و آل ابراهیم و آل عمران را برای جهانیان، به پیامبری برگزید، آنان دودمانی بودند که (پاکی، تقوا، و فضیلت را) بعضی از بعض دیگر گرفته بودند. خداوند (از کوششهای آنان در راه رسالت) شنوا و داناست.