غدیر در سیره امام حسن مجتبی (علیه السلام) صفحه 127

6- از جمله جوابها این که «ابن درید» در کتاب «المجتبی» روایت کرده است که امام حسن (علیه السلام) خطاب به مردم فرمود: «شک و پشیمانی، ما را از جنگ لشکر شام باز نداشت بلکه با سلامت نفس و اطمینان و شکیبائی با آنان می جنگیدیم ولی سلامت نفس با کینه و عداوت مخلوط گردید و استقامت با تزلزل درهم آمیخت و شما آنگاه که به صفین می رفتید دین را در پیش رو و دنیا را در پشت سر داشتید ولی اکنون دنیا را در جلو و دین را پشت سر افکنده اید، بدانید ما به شما آنچنانیم که بودیم (و هیچ تغییری نکرده ایم) ولی شما نسبت به ما آنچنان که بودید، نیستید» امام با این سخن، اشاره به اسباب و علل متلاشی شدن لشکریان فرمود آنگاه پیشنهاد صلح معاویه را بر مردم به این نحو خواند:

«بدانید معاویه ما را به امری که در آن شرافت و انصاف نیست، دعوت کرده اگر کشته شدن را دوست دارید، پیشنهاد وی را بر می گردانیم و با دم شمشیرها با وی برخورد می کنیم و اگر زنده بودن را دوست دارید، پیشنهاد معاویه را قبول می کنیم.

چون سخن امام به اینجا رسید، همه یک صدا گفتند: التقیه التقیّه.

7- پیامبر اکرم از صلح امام حسن (علیه السلام) خبر داده بود.

در کتابهای صحاح روایت کرده اند و حمیدی در کتاب «الجمع بین- الصحیحین» از مسند «ابی بکره بقیع بن الحرث» روایت کرده که گفت: رسول خدا را بالای منبر دیدم حسن بن علی (علیه السلام) در کنارش بود پیامبر گاهی به مردم و گاهی به حسن (علیه السلام) نگاه می کرد و می فرمود: