غدیر در سیره امام حسن مجتبی (علیه السلام) صفحه 128

«انّ ابنی هذا سیّد و لعلّ اللَّه ان یصلح به بین فئتین عظیمتین من المسلمین»

. (این فرزند من آقاست شاید خداوند به وسیله او میان دو دسته بزرگ از مسلمانان صلح برقرار نماید)

در این روایت پیامبر، صلح امام حسن (علیه السلام) را به خدا نسبت داده و این خداوند بود که به وسیله امام حسن (علیه السلام) میان دو دسته بزرگ از مسلمانان صلح برقرار نمود بنا بر این هر کس به امام حسن به خاطر این صلح عیب بگیرد در حقیقت به خدا عیب گرفته است.

سپس این حدیث در مقام مدح امام حسن (علیه السلام) است به خاطر صلحی که در آینده میان مسلمانان برقرار خواهد کرد و لذا پیامبر با لفظ «ابنی» پسرم و جمله «انه سید» او آقاست و غیر اینها که معنی حدیث اقتضا می کند.

الطرائف / ترجمه داود إلهامی، ص: 365-368

مظلومیت امام حسن (علیه السلام)

مظلومیّت سبطاکبر

مظلومیّت رهبر

پس از شهادت جانسوز مولای متّقیان امام علیّ علیه السلام ، عدّه ای از مردم به حضور امام حسن مجتبی علیه السلام آمده واظهار داشتند:

یابن رسول اللّه ! تو خلیفه و جانشین پدرت هستی و ما شنونده و فرمان بر دستورات تو می باشیم ، ما را بر آنچه صلاح می دانی ، راهنمائی نما.

امام علیه السلام فرمود: شما مردمانی دروغگو هستید و نسبت به کسی که از من برتر بود بی وفائی کردید؛ پس چگونه می خواهید مطیع و فرمان بر من باشید؟!

و چگونه و باکدام سابقه ای می توانم به شما اعتماد کنم ؟

در هر حال اگر صداقت دارید و راست می گوئید، وعده من و شما در نزدیکی شهر مداین می باشد، که محلّ تجمّع لشکر جهت رویاروئی با دشمن خواهد بود.