غدیر در سیره امام حسن مجتبی (علیه السلام) صفحه 60

روز دوم نیز روزه گرفتند و موقع افطار وقتی که غذا را آماده کردند (همان نان جوین) یتیمی بر در خانه آمد آن روز نیز ایثار کردند و غذای خود را به او دادند (بار دیگر با آب افطار کردند و روز بعد را نیز روزه گرفتند) در سومین روز اسیری به هنگام غروب آفتاب بر در خانه آمد باز سهم غذای خود را به او دادند چون صبح شد، علی (علیه السلام) دست حسن و حسین (علیهما السلام) را گرفت و به خدمت پیامبر آمدند، هنگامی که پیامبر صلی اللَّه علیه و آله و سلّم آنها را دید که از شدت گرسنگی مثل جوجه می لرزند، فرمود:

این حالی را که در شما می بینم برای من بسیار گران است، سپس برخاست و با آنها حرکت کرد هنگامی که وارد خانه فاطمه شد دید در محراب عبادت ایستاده در حالی که از شدت گرسنگی شکم او به پشت چسبیده و چشمانش به گودی نشسته، پیامبر صلی اللَّه علیه و آله و سلّم ناراحت شد، پس جبرئیل نازل شد و گفت:

«ها یا محمد هنّاک اللَّه فی اهل بیتک»

ای محمد خداوند با چنین خاندانی به تو تهنیت می گوید. سپس سوره «هَلْ أَتی» بر او خواند «1».

الطرائف / ترجمه داود إلهامی، ص: 261

اللُّؤْلُؤُ

مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیانِ. بَیْنَهُما بَرْزَخٌ لا یَبْغِیانِ. فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ. (رحمان/ 21- 19) دو دریا را (به گونه ای) روان کرد (که) با هم برخورد کنند. میان آن دو، حدّ فاصلی است که به هم تجاوز نمی کنند. پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟ از هر دو (دریا) مروارید و مرجان برآید. زیاد بن منذر از جویبر و او از ضحّاک در توضیح این آیه کریمه نقل کرد؛ مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیانِ. دو بحر که به هم ملاقات کردند علی علیه السّلام و فاطمه علیها السّلام هستند.