غدیر در سیره امام حسن مجتبی (علیه السلام) صفحه 63

«و هم اهل بیت النّبوّه و معدن الرّساله و مختلف الملائکه و اللَّه ما سمّی المؤمن مؤمنا الّا کرامه لأمیر المؤمنین».

(اینان خاندان نبوت و کانون رسالت و محل رفت و آمد ملائکه هستند به خدا قسم مؤمن، مؤمن نامیده نشده است مگر به خاطر گرامی داشت امیر المؤمنین علی (علیه السلام). الطرائف / ترجمه داود إلهامی، ص: 211

المصباح

ابن مغازلی به سند خود از «حسن بصری» روایت کرده که گفت: از ابو الحسن علی (علیه السلام) از آیه: «کَمِشْکاهٍ فِیها مِصْباحٌ» سؤال کردم گفت: پیامبر به من

فرمود: مراد از «مشکاه» فاطمه (علیها السلام) است و مراد از «المصباح» حسن و حسین اند «الزُّجاجَهُ کَأَنَّها کَوْکَبٌ دُرِّیٌّ» (زجاجه یعنی ستاره درخشنده) فاطمه از زنان عالم ستاره درخشانی بود «یُوقَدُ مِنْ شَجَرَهٍ مُبارَکَهٍ» مراد از «شجره مبارکه» ابراهیم است «لا شَرْقِیَّهٍ وَ لا غَرْبِیَّهٍ» یعنی نه یهودی و نه نصرانی است «یَکادُ زَیْتُها یُضِی ءُ» یعنی نزدیک است علم از وجود فاطمه به سخن آید لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ، نُورٌ عَلی نُورٍ اگر چه به او نرسد آتش «نُورٌ عَلی نُورٍ» یعنی از نسل فاطمه امامانی است که یکی بعد از دیگری به وجود می آیند، «یَهْدِی اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ یَشاءُ» گفت: خداوند هدایت می کند به ولایت ما (ولایت آل محمد) هر که را بخواهد «3».

__________________________________________________
(1) در المنثور، ج 6، ص 379.
(2) محب طبری، ریاض النضره، ص 207.- مناقب خوارزمی، ص 188.

( 3) ابن مغازلی، المناقب، ص 317- 223.

الطرائف / ترجمه داود إلهامی، ص: 223

کفلین

أَخْبَرَنَا الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ عَنْ أَبِیهِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنِ النَّضْرِ بْنِ سُوَیْدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ سُلَیْمَانَ عَنْ سَمَاعَهَ بْنِ مِهْرَانَ