غدیر در سیره امام حسن مجتبی (علیه السلام) صفحه 64

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فِی قَوْلِهِ یُؤْتِکُمْ کِفْلَیْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ قَالَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ ع

وَ یَجْعَلْ لَکُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ قَالَ إِمَامٌ تَأْتَمُّونَ بِه

تفسیر القمی، ج 2، ص: 352

چند نفر از اصحاب ما روایت کرده اند، از احمد بن محمد، از حسین بن سعید، از نضر بن سُوید، از قاسم بن سلیمان، از سَماعه بن مهران، از امام جعفر صادق علیه السلام در قول خدای عزّوجلّ: «یُؤْتِکُمْ کِفْلَیْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ»، که آن حضرت فرمود که: «امام حسن و امام حسین اند»، «وَ یَجْعَلْ لَکُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ» «1»، فرمود که: «نور، امامی است که به او اقتدا می کنید».

( 1). حدید، 28.

تحفه الأولیاء (ترجمه أصول کافی)، ج 2، ص: 473

دلائل امامت امام حسن (علیه السلام)

از نظر عقل

از نظر عقل

از نظر عقل وجوب امام در هر زمانی ثابت شده و نیز لازم است که امام باید معصوم باشد و از طرف خداوند و رسول باید نسبت بوی تصریح شده باشد، و ما از روی ادله و براهین دانسته ایم که حق از امت حضرت محمّد صلّی اللَّه علیه و آله خارج نمیشود.

هنگامی که این موضوع ثابت شد ما در اقوال امت اسلامی پس از شهادت حضرت علی علیه السّلام تفحص میکنیم و اقوال آنها را کاملا مطالعه مینمائیم گروهی میگویند پس از علی علیه السّلام احتیاج بامام در بین نیست، گروهی عقیده دارند که امام وجود دارد و لیکن معصوم نیست، ما این دو نظر را باطل کردیم و ثابت نمودیم که امام در هر زمانی لازم است و باید معصوم باشد، و عده ای هم بامامت حسن بن علی علیه السّلام معتقد شده و او را معصوم هم میدانند و این مطابق حق و واقع است و اگر چنانچه غیر از این اقوال مطلبی دیگر گفته شود از اقوال امت خارج است.