یاران با وفا و شهیدان بی همتا صفحه 13

9 - اسلم بن عمرو (غلام حسین بن علی علیهما السلام)

اسلم از خدمت گزاران سیّدالشهداعلیه السلام بود. هنگامی که به میدان می رفت این چنین رجز می خواند: «امیر من، حسین است و چه نیکو امیری است. او مایه سرور و شادی قلبِ پیامبر بشارت دهنده و ترساننده می باشد.» بعد از نبرد با دشمن در لحظه شهادتش امام علیه السلام به بالین او آمد و صورت مبارک خود را به صورت او گذاشت. در همین حال اسلم گفت: «کیست مثل من که حسین صورت بر صورتش گذاشته باشد.» آن گاه روح از بدنش پرواز کرد.

10 - اُمیّه بن سعد طائی

امیّه از یاران علی علیه السلام و از تابعین بود که در کوفه زندگی می کرد، چون خبر آمدن امام علیه السلام را شنید پیش از شروع درگیری به سوی او رفت و برای دفاع از حق اعلام آمادگی نمود. سرانجام در آغاز جنگ یعنی حمله نخست به شهادت رسید.

11 - اَنَس بن حارث

انس از بزرگان صحابه می باشد. او به خوبی به یاد داشت که رسول اکرم صلی الله علیه وآله فرموده بودند: «این، پسرم حسین در سرزمینی از کشور عراق شهید خواهد شد. آگاه باشید هرکه آن لحظه را درک کرد، او را یاری نماید.» انس وقتی متوجه شد که امام علیه السلام در عراق است به همراه عدّه ای از کوفه عازم کربلا شد و در روز عاشورا به میدان رفت. رجز خواند و نبرد کرد تا این که به شهادت رسید.

12- بُرَیْر بن خُضَیر هَمْدانی

وی از اصحاب وفادار امام حسین علیه السلام و از انسان های شایسته، پرهیزگار، زاهد، قاری، معلم قرآن و از شجاعان بزرگوار کوفه از قبیله "هَمْدان" بود. بُرَیر از تابعین (یعنی مسلمانانی که در زمان پیامبر نبودند ولی محضر یکی از صحابه پیامبر را درک نموده و مؤمن از دنیا رفته اند) به شمار می رفت و به عنوان "سیّدالْقَرّا" معروف بود. وی در میان قبیله هَمْدان ارزش و منزلتی داشت. در کوفه مشهور و مورد احترام بود. بسیار تلاش نمود که عمر سعد را از دوستی و همدلی با حکومت اموی باز دارد ولی موفّق نشد. وی در سال شصت هجری از کوفه به مکّه رفت و به یاران امام علیه السلام پیوست و همراه آن ها به کوفه آمد. روز تاسوعا از خوشحالی این که به شهادت خواهد رسید با عبدالرّحمن بن عبد رَبّه شوخی می کرد. شب عاشورا نیز از جمله کسانی بود که برخاست و در حمایت از امام علیه السلام سخنانی ایراد کرد. در کربلا چندین بار خطاب به دشمن سخنرانی ها نمود. سخنان او، حاکی از وفاداری وی نسبت به سیّد الشّهداعلیه السلام معروف است. روز عاشورا به میدان رفت و در برابر سپاه عمر بن سعد خطابه ای ایراد کرد و به نکوهش آنان پرداخت. بُریر پس از حر به میدان رفت و جنگید تا شهید شد.

13 - بِشر (بشیر) بن عمرو حَضْرَمی

قبل از شهادت جوانان