یاران با وفا و شهیدان بی همتا صفحه 25

51 - عبد اللَّه بن بشر خثعمی

عبداللَّه از افراد دلیر و حامی حقایق بود. او با سپاه ابن سعد به قصد جنگ با امام علیه السلام از کوفه حرکت کرد و سپس با گروهی قبل از شعله ور شدن آتش جنگ، به سپاه امام حسین علیه السلام ملحق شد و پیش از ظهر روز عاشورا در حمله نخست به شهادت رسید.

52 و 53 - عبد اللَّه و برادرش عبد الرّحمان بن عروه بن حراق غفاری

این دو برادر از دلیران کوفه، اشراف، صاحب خَدم و حَشم و برده بودند. جدّشان، حراق از یاران علی علیه السلام بود و در جنگ های آن حضرت شرکت داشت. چون یاران امام حسین علیه السلام کثرت دشمن را دیدند برای جنگیدن با آنان از یکدیگر سبقت می گرفتند. عبداللَّه و عبدالرّحمان خدمت امام رسیدند و گفتند: «سلام بر تو ای اباعبداللَّه! دشمن به ما نزدیک شده. اجازه بده تا از شما دفاع نمائیم و در برابر دیدگانت کشته شویم.» امام به آنان خوش آمد گفت و فرمود: نزدیک تر بیایید. پس آنان نزدیک تر آمدند و در کنار امام علیه السلام جنگیدند. یکی رجز می خواند و دیگری آن را تکمیل می کرد. جنگیدند تا هر دو در جنگ تن به تن به شهادت رسیدند.

54 - عبداللَّه بن عُمیر کلبی

عبداللَّه پهلوانی دلیر، شریف، قامتی رسا و بازوانی ستبر داشت و جوانی دلاور و حماسی بود. مقیم کوفه شد و نزدیک چاه " جعد " از هَمْدان خانه ای برای خود تهیه کرد و با همسرش اُمِّ وَهَب زندگی را آغاز نمود. عبداللَّه گروهی را دید که در نخلستان های کوفه آماده ملحق شدن به امام حسین علیه السلام هستند. جریان را پرسید. آنان گفتند که به یاری امام علیه السلام می رویم و همچنین وقتی دید عمر سعد نیرو آماده و سازماندهی می کند تا به جنگ امام در کربلا برود، پیش خود گفت: به خدا قسم شیفته جهاد با مشرکان بودم. امیدوارم جنگیدنم با سپاه عمر سعد، نزد خداوند کم ثواب تر از جهاد با مشرکان نباشد.