یاران با وفا و شهیدان بی همتا صفحه 27

کربلا آمد و بعد از شهادت پدر، به دستور مادرش به خدمت امام علیه السلام رسید و اجازه خواست که به میدان برود. امام اجازه نداد و او درخواست خود را تکرار کرد. امام فرمود: این نوجوان است و پدرش کشته شده است، ممکن است مادرش راضی نباشد، نوجوان گفت: به دستور مادرم آمده ام. لذا امام اجازه فرمود و او رهسپار میدان شد. پس از کشته شدن، سر او را از تن جدا کردند و به سوی امام انداختند. مادرش آن را گرفت و به طرف دشمن پرتاب نمود و به خیمه بازگشت و ستون خیمه را کشید تا با آن بجنگد امّا امام او را برگرداند.

59 - عَمرو بن ضَبیعِه

او سواری پیشتاز بود که با عُمَر بن سعد به کربلا آمد و بعد به حلقه یاران امام علیه السلام پیوست و در روز عاشورا در حمله اوّل شهید شد.

60- عَمرو بن قرظه انصاری

قرظه پدر عمرو از صحابه پیامبرصلی الله علیه وآله و یاران علی علیه السلام بود. عمرو پیش از شعله ور شدن آتش جنگ، در کربلا به خدمت امام رسید و از سوی آن حضرت تا قبل از ورود شمر بن ذی الجوشن به کربلا پیغام حضرت را به عُمَر سعد می رساند. با ورود شمر به کربلا این پیغام رسانی قطع شد. در روز عاشورا عمرو اجازه مبارزه خواست. یک ساعت جنگید و به سوی امام برگشت تا از حضرت محافظت کند. تیرها به صورت و سینه او برخورد می کرد و کوچک ترین آسیبی به امام علیه السلام نمی رسید. تا این که بدنش پر از جراحت شد. آن گاه به امام علیه السلام فرمود: «آیا به عهد خود وفا کردم؟» حضرت فرمودند: «آری تو جلوتر از من به بهشت خواهی رفت و سلام مرا به رسول خداصلی الله علیه وآله برسان».

در همین لحظه به زمین افتاد و جان به جان آفرین تسلیم کرد.

61 - عَمّار بن حِسان طائی

عمار، پدرش (حسان) از اصحاب امیرالمؤمنین علیه السلام بود. در جنگ های جمل و صفین در راه دفاع از آن