یاران باوفای حسین علیه السلام صفحه 1

اهداء

اشاره

السلام علیک یا اباعبدالله و رحمه الله و برکاته صلی الله علیک و علی جدک و ابیک و امک و علی التسعه الائمه العصومین من ذریتک و بنیک و علی شیعتک و زائریک و علی المستشهدین معک فیالیتنی کنت معک فافوز فوزا عظیماای جد بزرگوار اینک یکی از کوچکترین ذراری تو به قصد تقرب به آستان مقدست نام یاران باوفای شما را که خود آنان را: «بهترین و وفادارترین اصحاب و یاران» فرمودی در مجموعه ای گردآوری کرده و تقدیم آستان مقدست می کند و امید قبول آن را دارد.تاکنون در جهان ندیده کسی یاورانی چو یاوران حسین همگی جان و سر فدا کردند تا بجوید مگر رضای حسین«سید مجتبی کیوان»سید مصلح الدین مهدوی [ صفحه 4] بسم الله الرحمن الرحیمالحمد لولیه و اشکر علی نعمائه و الصلوه و السلام علی خیر خلقه محمد و آله المعصومین و اللعن الدائم علی اعدائهم و مخالفیهم و قاتلیهم اجمعین الی یوم الدین آمین رب العالمین.قال الله تبارک و تعالی فی القرآن المجید.و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون.سوره آل عمران آیه 169و لا تقولوا لمن یقتل فی سبیل الله اموات بل احیاء و لکن لا تشعرون.سوره البقره آیه 149نگوئید و مپندارید که آنان که در راه خدا کشته می شوند مرده اند بلکه آنها زنده اند و در نزد پروردگارشان روزی می خورند و این شما هستید که نمی دانید و نمی فهمید.(مفهوم و منطق دو آیه ذکر شده)آنچه در فضیلت شهید و شهادت

در راه خدا گفته شود اطاله کلام است و بزرگان و دانشمندان و نویسندگان در این موضوع کتابها نوشته و رساله ها پرداخته و آنچه گفتنی بوده است را گفته اند. [ صفحه 5] اما بعد:فانی لا اعلم اصحابا اوفی و لا خیرا من اصحابی و لا اهل بیت ابر و لا اوصل من اهل بیتی مجزاکم الله عنی خیرا«از خطبه حضرت سیدالشهداء علیه السلام در شب عاشورا»السلام علیکم یا انصار الله و انصار رسوله و انصار علی بن ابیطالب و انصار فاطمه و انصار الحسن و الحسین و انصار الاسلام اشهد انکم قد نصحتم لله و جاهدتم فی سبیله مجزاکم الله عن الاسلام و اهله افضل الجزاء. فزتم و الله فوزا عظیما یا لیتنی کنت معکم فافور فوزا عظیما و اشهد انکم احیاء عند ربکم ترزقون و اشهد انکم الشهداء و انکم الفائزون فی الدرجات العلی و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته. [ صفحه 6]

پیشگفتار

اشاره

از گاهی که خداوند جل و علا به قدرت کامله خود بشر را خلقت فرمود، جنگ حق علیه باطل شروع شد و این جنگ و ستیز تا دامنه قیامت ادامه خواهد داشت.داستان فریفتن شیطان حوا و سپس حضرت آدم علیه السلام را و وادار ساختن آنان را به انجام ترک اولی و خوردن از شجره منهیه ابتدای این داستان عبرت انگیز و بی انتهاست که هر روز در طول تاریخ چندین هزار ساله بشر و انسان بگونه ای جلوه کرده است.داستان هابیل و قابیل دنباله آن و رویاروئی حضرت ابراهیم علیه السلام با نمرود و حضرت موسی علیه السلام با فرعون از همین داستان سرچشمه گرفته است.در برابر هر پیغمبری مشرکی و مدعی نبوتی قیام

کرده و کسانی نیز از حد رسالت و نبوت تجاوز کرده مدعی الوهیت و خدائی نیز شدند. هرکس از حق دم زد و از خداوند صحبت کرد ناحقی در برابر او قد علم کرده و با کمک جمعی از گمراهان که به او پیوسته بودند در محو و نابودی آن کوشید [ صفحه 7] و بالاخره عبارت منقول از بزرگان دین که فرمودند:(لکل موسی فرعون) به حقیقت پیوست.چون رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم دعوت به توحید و اسلام فرمود مشرکین به زعامت ابوجهل و ابوسفیان و یارانشان در برابر آن حضرت صف آرائی نموده و بپاخاستند و تا حد توانائی خود کوشیدند و با حضرتش به جنگ و ستیز پرداختند و برای از بین بردن آن حضرت و یاران او و اندیشه توحید نقشه های شیطانی طرح کردند اما(یریدون ان یطفئوا نورالله بافواههم و یابی الله الا ان یتم نوره و لو کره الکافرون)سوره توبه آیه 32پس از رحلت حضرت رسول صلی الله علیه و آله نقشه مبارزه و طرز عمل عوض شد، مخالفین توحید و اسلام در لباس اسلام خواهی غصب خلافات کرده و امیال شیطانی خود را در لباس خلافت دنبال کردند.از ابتدای خلقت تاکنون و هم از اکنون تا وقتی که خداوند قادر متعال اراده فرماید این جنگ و جدالها و مبارزه حق و باطل ادامه خواهد داشت. دنیا جنگ و کشتار زیاد دیده و تاریخ بشریت نام جنایتکاران زیادی را ثبت نموده است.اما بحق می توان ادعا کرد که در طول تاریخ بشریت داستانی فجیع تر و [ صفحه 8] مهیب تر و عبرت انگیزتر از واقعه کربلا روی نداده است.یک طرف

ایمان محض و محض ایمان و دیگر سو، شرک و کفر و نقال مطلق.یک طرف امامی معصوم پاره تن رسول خدا علیه السلام، مجسمه علم و فضیلت و تقوی قرار گرفته با یارانی معدود و دوستانی محدود همگان، عالم زاهد متهجد و پای بند به اصول اخلاقی اسلام از صحابی و تابعی و غیره در طرف دیگر مدعی خلافت اسلامی، فردی شرابخوار و شطرنج باز و قمارباز، همبازی با سگ و خوک با مصاحبانی غیرمسلمان، دروغ پرداز، منافق، ریاست طلب و... و جمع کثیری از مدعیان مسلمانی.همگان همج الرعاء و عده ای دیگر افراد راحت طلب و بی تفاوت که فقط به زندگانی ظاهری توجه داشتند و در نظر آنان حق و باطل یکسان و مابین حکومت عدل الهی حضرت علی علیه السلام و سلطنت معاویه ظالم ستمگر فرقی نمی گذاشتند و می خواستند زنده باشند و همچون حیوانات بخورند و بیاشامند و از تنعمات زندگانی بهره ببرند. خود را مسلمان می پنداشتند لکن از اسلام و حقایق آن فرسنگها به دور بودند.در این جا بر سر آن نیستیم که فجایع حکومت معاویه و یزید را برشماریم فقط می گوئیم که: [ صفحه 9] «مسلمانان واقعی از این نابسامانیها که آن پدر و این پسر در مدت سلطنت به نام خلافت خود به بار آورده بودند رنج می بردند و طالب اضمحلال و نابودی آن بودند.»حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام برحسب وظیفه الهی با علم و یقین به اینکه قیام او به کشته شدن او و یارانش منتهی می شود و با علم به اسارت اهل بیت و خاندانش، به خاطر اسلام، به خاطر احیاء قوانین اسلام، به خاطر رفع بدعتها، به خاطر رفع ظلم و ستم و... قیام