جابربن عبدالله انصاری رازدار خاندان رسالت و امامت صفحه 64

وَ آمَنَهُ مِنْ فَزَعِ یَوْمِ الْقِیَامَهِ الْأَکْبَرِ ؛ قسم به خدا ! ای ابا خالد- تا وقتی خدا دل بنده ای را پاک نکند ما را دوست نخواهد داشت و ولایت ما را نمی پذیرد و تا تسلیم ما نشود و نسبت به ما حالت سِلم نداشته باشد خداوند دل او را پاک نمی کند ، پس اگر نسبت به ما سِلم بود خدا او را از حساب سخت حفظ خواهد کرد و از ترس و وحشت بسیار بزرگ در روز قیامت در امانش می دارد . »(1)

جابر بن عبد الله انصاری می گوید:

امام صادق علیه السلام از پدران خود نقل کرده:

هنگامی که آیۀ: { قُلْ لا أسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی }(2) بر رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم نازل شد ، رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم برخاستند و فرمودند : ای مردم ! خدا فرضی را بر شما واجب کرده ،آیا آن را ادا می کنید ؟

پس احدی پاسخ حضرت را نداد . روز بعد بر خاستند و همان را فرمودند و روز سوم هم مثل روز قبل همان را فرمودند و احدی سخن نگفت ، آن گاه حضرت فرمودند: « ای مردم ، طلا و نقره و غذا و آب نیست . . . » مردم گفتند : حالا درست شد ، بفرمایید!

حضرت فرمودند : خدای تبارک و تعالی این آیه را نازل فرموده است ؛

« قُلْ لا أسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی ؛ بگو ای پیامبر ، به خاطر انجام رسالتم از شما خواستار مزدی نیستم؛ مگر مودت بر محور نزدیکانم .