سوگندهای پربار قرآن صفحه 147

سوگندهای مبهم

این سوگندها نیز، همانند سوگندهای فصل قبل، مبهم و سؤال برانگیز است. پراکننده کننده (ذاریات) چیست؟ چه چیزی را پراکنده می کند؟ بارهای سنگین (حاملات) چه می باشد؟ و حامل این بارها که می باشد؟ منظور از جریان پیدا کننده (جاریات) چیست؟ و تقسیم کنندگان امور (مقسمات) چه کسانی هستند؟

تفاسیر مختلفی برای سوگندهای چهارگانه فوق بیان شده، که دو نمونه آن را انتخاب کرده ایم:

الف) تفسیری از حضرت علی(علیه السلام)

ابن کوّاء از منافقین لجوج و عنودی است که خود را در صف پیروان حضرت علی(علیه السلام) داده بود، و به اَشکال مختلف برای آن حضرت مزاحمت ایجاد می کرد. روزی حضرت امیر(علیه السلام) مشغول سخنرانی بود. ابن کوّاء خطاب به حضرت عرض

کرد: آیات اوّلیه سوره ذاریات و سوگندهای آن برای ما حل نشده است. لطفاً تفسیر آن را بیان فرمایید.

حضرت فرمودند: منظور از «ذاریات» بادهایی است که حرکت می کند، و ابرها را در آسمان می گستراند، و هر قطعه ابری را به جایی می برد که مأمور باریدن در آنجاست. یا بادهایی که دانه های گیاهان را به نقاط مختلف زمین می برد تا در آنجا بروید.

و امّا «حاملات» ابرهایی هستند که هزاران تن آب را حمل می کنند. اگر خوب دقت کنید خداوند قادر دریاهای متعدّدی را در قالب ابرها بر بالای سر ما بصورت معلّق در بین زمین و آسمان نگه داشته است. ابرها دریاهایی از آب هستند که مأموریّت سیراب کردن نهرها، استخرها، جویبارها، چشمه ها، چاههای عمیق و نیمه عمیق و صحراهای خشک و سوزان و درختان و جنگلها و گیاهان و حیوانات را بر عهده دارند، بر هر کجا که خداوند به آنها مأموریّت دهد دانه دانه و به نرمی فرو می ریزند.