سوگندهای پربار قرآن صفحه 152

قرار می دهد! جشن عروسی برگزار می شود. چند صباحی بخوبی زندگی می کنند، عشق و علاقه اوّلیّه کم کم فروکش کرده، و پس از مدّتی به سردی می گراید. اختلافات شروع می شود، و با گذشت زمان آتش اختلافات شعلهور می گردد، و بالاخره کار به جایی می رسد که درخواست طلاق می دهند. قاضی جهت تقویم مهریّه، عاقلانه برخورد کرده، با یک گل فروش تماس می گیرد، و قیمت یک شاخه گل رز را می پرسد، گل فروش قیمت آن را سیصد تومان اعلام می کند. حاصلضرب سیصد تومان در پانصد هزار شاخه گل، 150 میلیون تومان می شود! قاضی به داماد دستور می دهد مبلغ یکصد و پنجاه میلیون تومان به عروس بپردازد، و سپس بنشیند و ماهها از روی دیوان شمس تبریزی با خط خود نسخه ای بنویسد و به عروس بدهد، تا از زیربار مهریّه خلاص شود!

خوانندگان محترم! اگر این جوان از ابتدای دوستی و سپس زندگی با آن دختر اهل حساب و کتاب بود، و گرفتار افراط و زیاده روی نمی شد، و در مسیر اعتدال حرکت می کرد; هرگز دچار چنین مشکل بزرگی نمی شد؟

باز هم پای سخنان مولای متّقیان علی(علیه السلام) بنشینیم، و معیار و ملاک دوستی ها و دشمنی های خود را در امور مختلف زندگی از جمله ازدواج، از زبان مبارک

آن حضرت بشنویم. فرمودند:

«اَحْبِبْ حَبیبَکَ هَوْناً ما فَعَسی اَنْ یَکُونَ بِغیضُکَ یَوْماً ما، وَ اَبْغِضْ بَغیضِکَ هَوْناً ما فَعَسی اَنْ یَکُونَ حَبیبُکَ یَوْماً ما; دوستت را به صورت معتدل دوست بدار، زیرا ممکن است روزی دشمن تو شود (و دوستی افراطی سابق سبب زیانهایی گردد.) و دشمنت را نیز بصورت معتدل دشمن دار، زیرا ممکن است روزی دوستت شود (و شرمنده شوی)».(1)

مؤمن، عاقل و هوشیار است، و فقط زمان حال را نمی بیند. تنها به لحظه سفره عقد و خوشحالی آن لحظات زودگذر دل نمی بندد، و بدون تفکّر و اندیشه به هر شرط و