سوگندهای پربار قرآن صفحه 172

و امّا «زیتون» اشاره به کوهی در بیت المقدّس است، که انبیای بزرگی به آنجا رفته، و در آن منطقه بر آنان وحی نازل می گشته است. و با توجّه به اینکه این کوه مشتمل بر درختان زیتون فراوانی بوده، به کوه زیتون مشهور شده است.

و «طور سینین» همان کوه طور معروف است، که محلّ نزول وحی بر حضرت موسی(علیه السلام) بوده است.

و منظور از «البلد الامین» مکّه مکرّمه، محل نزول وحی بر پیامبر اسلام، حضرت محمد(صلی الله علیه وآله) است.

خلاصه اینکه طبق این نظریّه، آیات مورد بحث به چهار منطقه ای اشاره دارد که بر پیامبران الهی وحی نازل شده است. و از آنجا که وحی سبب هدایت و وسیله سعادت و نجات انسانهاست، و

پیامبران الهی از طریق وحی پیامهای پروردگار را به انسانها منتقل می کردند، خداوند به مناطقی که در آن وحی نازل شده، قسم خورده است.

نظریّه دوم

سوگندهای چهارگانه، به چهار پیامبر بزرگ اشاره دارد.

«تین» اشاره به حضرت آدم(علیه السلام) دارد، و منظور از «زیتون» حضرت نوح(علیه السلام)است، و «طور سینا» به حضرت موسی(علیه السلام)، و «البلد الامین» به حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه وآله)اشاره دارد.

سؤال: رابطه مکّه با حضرت محمد(صلی الله علیه وآله)، و طور سینا با حضرت موسی(علیه السلام) روشن است، امّا چه رابطه ای بین «تین» با حضرت آدم، و «زیتون» با حضرت نوح(علیه السلام) وجود دارد؟

در پاسخ این سؤال گفته اند: هنگامی که حضرت آدم(علیه السلام) در بهشت از درخت ممنوع خورد، و لباسهای بهشتی اش فرو ریخت، و خود را عریان دید، با استفاده از برگ درختان انجیر برای خود لباسی تهیّه کرد، و خود را پوشانید. بدین جهت در این سوره بوسیله درخت انجیر به آن حضرت اشاره شده است.

و امّا در مورد رابطه حضرت نوح(علیه السلام) با درخت زیتون، گفته شده هنگامی که آن حضرت و مؤمنان به او، و تعدادی از حیوانات سوار بر کشتی شده، و طوفان شروع