سوگندهای پربار قرآن صفحه 194

سؤال مهم: مخترعان و کاشفان بزرگ جهان با اختراعات و اکتشافات خویش خدمات بزرگی به بشریّت کرده اند. مخترعی که داروی بیماری لاعلاجی را ساخته، کاشفی که نیروی برق را کشف کرده و تمام جهان را روشن کرده، کسی که هواپیما را اختراع کرده و سفرهای سه تا شش ماه حجّاج به مکّه مکرّمه را به سه ساعت تقلیل داده، و سایر مخترعان و کاشفان که هر کدام با اختراع و اکتشاف خود خدمت بزرگی به جامعه بشریّت کرده اند، آیا در نزد خداوند پاداشی دارند؟

پاسخ: باید انگیزه مخترعان را از اختراعاتشان بررسی کرد. آیا هدف آنها رسیدن به شهرت بوده؟ یا مقصودشان کسب درآمد بیشتر بوده؟ یا انگیزه آنها خدمت به جامعه بشری بوده است؟ اگر به دنبال شهرت و اشتهار در بین مردم جهان بوده اند که پاداش خود را گرفته و شهره آفاق شده اند. و اگر درآمد بیشتر آنها را وادار به اختراع و اکتشاف کرده، به گونه ای که ساختن دارویی که بیمار را از مرگ نجات می دهد، با ساختن بمبی که بی گناه و گناهکار را می کشد، برایشان فرقی نمی کرده، بلکه هر کدام که درآمد بیشتر داشته به سراغ آن می رفته، چنین اشخاصی هم به هدف خود رسیده اند.

این دو گروه طلبی از خداوند متعال ندارند، چرا که اعمال آنها صالح نبوده، و به آنچه می خواسته رسیده اند. امّا گرو سوم، که هدفشان خدمت به جامعه بشری بوده،

نه شهرت و درآمد، آنان عندالله مأجورند، و اجر و مزدشان در نزد پروردگار محفوظ است. هر چند چگونگی پاداش آنها را نمی دانیم، چرا که هم عملی مفید انجام داده، و هم نیّتشان پاک و سالم بوده است. دلیل این مطلب آیاتی از قرآن مجید است: از جمله آیه شریفه: «(إِنَّ اللهَ لاَ یُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِینَ); بی شک خداوند اجر محسنین را ضایع نمی کند».(1)

مخترع و مکتشف و مبتکری که نه به انگیزه شهرت، و نه به هدف پول و ثروت، بلکه به منظور خدمت به بشریّت دست به اختراع و ابتکار و اکتشافی می زند، مشمول