سوگندهای پربار قرآن صفحه 244

مسافت حرکت آنها مشاهده نمی شود، و لذا انسان تصور می کند که ثابتند.

نتیجه اینکه منظور از خنّس در سوگند اوّل ستارگان پنجگانه منظومه شمسی است که با چشم عادی دیده می شود. و آنها عبارتند از: عطارد،

مریخ، مشتری، زهره و زحل.

خنّس، جوار و کنّس:

«خنّس» جمع خانس (طبق آنچه در مجمع البیان آمده) به معنای پنهان شونده است. و از آنجا که ستاره ها در شب آشکار شده و در روز بر اثر نورآفتاب پنهان می شوند به آنها خنّس گفته شده است.

«جوار» جمع جاریه به معنای حرکت و سیر کردن است. اگر آسمان را به اقیانوسی تشبیه کنیم، ستاره های پنجگانه همچون کشتی هایی است که بر سطح این اقیانوس در حرکت است.

این کلمه در حقیقت اشاره به یکی از معجزات علمی قرآن است. زیرا هیأت بطلمیوس هنگام نزول آیات قرآن بر قلب مبارک پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) بر سراسر محافل فلکی جهان حکومت می کرد، و تا هزار سال این حکومت ادامه داشت، تا اینکه در عصر گالیله و با اکتشافی که او کرد خطّ بطلانی بر آن کشیده شد. هیئت بطلمیوس معتقد بود که تمام ستارگان در دل یک فلک بلورین قرار گرفته و بر سقف آن فلک چسبیده اند. و هیچگونه حرکتی بطور مستقل ندارند، بلکه این فلک بلورین است که حرکت می کند. امّا قرآن مجید در آیه فوق سخن از حرکت استقلالی ستاره ها می گوید، و صدها سال قبل از گالیله هیئت بطلمیوس را باطل کرده است.

خداوند متعال در آیه 40 سوره یس نیز به این معجزه علمی اشاره کرده است:

«(لاَ الشَّمْسُ یَنْبَغِی لَهَا أَنْ تُدْرِکَ الْقَمَرَ وَلاَ اللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَکُلٌّ فِی فَلَک یَسْبَحُونَ); نه خورشید را سزاست که به ماه رسد، و نه شب بر روز پیشی می گیرد; و هر کدام در مسیر خود شناورند».