سوگندهای پربار قرآن صفحه 246

چه تعبیر عجیبی! گویا روز در زیرپنجه هیولای شب گرفتار شده، به گونه ای که نمی تواند نفس بکشد. طلوع فجر صادق بشارت روز است، و آهسته آهسته صبح که طلیعه روز است نفس می کشد. نفسهای صبحگاهی نه تنها برای زمین بلکه برای انسانها نیز ارزشمند است. بدین جهت سفارش شده که در آن هنگام تحرّک و ورزش بیشتری نموده و نفس عمیق بکشیم.

خلاصه اینکه خداوند متعال در این سوره به ستاره های پنجگانه و سحرگاهان و صبحگاهان و در حقیقت به نظام نور و ظلمت قسم یاد کرده است.

این همه قسم برای چه؟

قسم به این موضوعات مهم و با ارزش برای چیست؟ چرا خداوند متعال به ستارگان و سحرگاهان و صبحگاهان سوگند خورده است؟

آیه شریفه زیر در حقیقت مقسم له است و منظور از قسم های سه گانه را بیان می کند:

«(إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُول کَرِیم); قسم به ستارگان و صبحگاهان و سحرگاهان که این قرآن سخن فرستاده خدا به پیامبر اسلام است، و زاییده فکر بشر و اندیشه پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله)نمی باشد. سوگند به امور سه گانه بالا که قرآن وحی آسمانی است که توسط فرستاده خداوند، حضرت جبرئیل، بر پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه وآله) نازل شده است.

خداوند متعال در اینجا پنج صفت برای جبرئیل بیان کرده، و گویا می خواهد به همه اعلان کند که فرستادگانشان باید دارای این صفات پنجگانه باشند:

1. «کریم»; اوّلین ویژگی یک رسول و فرستاده اینکه شخص کریم

و بزرگواری باشد. انسانهای پست و بی شخصیّت را نباید مأمور کارهای ارزشمند کرد.

2. «ذی قوّه»; دومین صفت فرستاده اینکه قوّت و توانایی انجام کار مورد نظر را داشته باشد. انسانهای ضعیف و ناتوان برای چنین کارهایی انتخاب نشوند.

3. «عند ذی العرش مکین»; ویژگی دیگر یک فرستاده این است که در پیشگاه