سوگندهای پربار قرآن صفحه 270

طبق این حدیث در میان صفات زشت و رذیله کثیف تر از بخل یافت نمی شود، لهذا نه تنها تک تک مسلمانان نباید افراد بخیلی باشند، که جامعه اسلامی نیز نباید جامعه بخیلی باشد، بلکه باید متّصف به صفت زیبای سخاوت وجود باشد. البتّه سخاوت منحصر در کمک به فقرا و نیازمندان نیست، بلکه این کار با ارزش یک نوع آن است. ثروتمندی که از پول راکد خود در جهت سرمایه گذاری و ایجاد اشتغال سالم برای

جوانان بیکار بهره می جوید نیز به نوعی اهل جود و سخاست. عالمی که از پاسخ به سؤالات مردم دریغ نمیورزد و با صبر و حوصله شبهات و مشکلات دینی مردم را حل می کند، متّصف به صفت سخاوت شده است. شخص با نفوذی که از نفوذ اجتماعی اش در رفع مشکلات و گرفتاریهای مردم استفاده می کند، نیز سخاوت به خرج داده است. خلاصه هر کس که در حدّ توان به رفع مشکلات دیگران کمک کند، انسان سخاوتمندی است.