سوگندهای پربار قرآن صفحه 281

جنگ تحمیلی، ارتش صدام که در جبهه ها حریف رزمندگان جان بر کف ما نمی شد، دیوانهوار به شهرها حمله می کرد. به گونه ای که هیچ کس احساس امنیّت نمی کرد، و هر لحظه امکان حمله هوایی می رفت. آیا انسان عاقلی یافت می شود که نعمت امنیّت را با چیز دیگری مبادله کند؟

شخصی خدمت امام کاظم(علیه السلام) رسید و عرض کرد: «مشکلات فراوانی مرا تحت فشار قرار داده، به حدّی که کارد به استخوانم رسیده است. امام فرمود: آیا حاضری ولایت ما را از تو بگیرند و در مقابل مشکلاتت برطرف شود؟ عرض کرد: هرگز. امام فرمود: خدا را شکر کن که این نعمت بزرگ را در اختیار داری».(1)

آن شخص متوجّه شد که علیرغم وجود مشکلات چه نعمتهای بزرگی در اختیار دارد، و لذا به شکر نعمتهایی که در اختیار داشت پرداخت.

شکر نعمت در روایات

برای پی بردن به اهمیّت شکرگزاری و آثار کفران نعمت، به سه روایت توجّه کنید:

1. امام علی(علیه السلام) فرمودند:

«لا زَوالَ لِلنَّعْماءِ اِذا شُکِرَتْ وَ لا بَقاءَ لَها اِذا کُفِرَتْ; اگر شکر نعمتهای پروردگار بجا آورده شود خداوند آنها را نمی گیرد، و اگر ناسپاسی شود از بین خواهد رفت».(2)

این حدیث در حقیقت به آیه شریفه (لَئِنْ شَکَرْتُمْ لاََزِیدَنَّکُمْ وَلَئِنْ کَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِی لَشَدِیدٌ)(3) اشاره دارد; که شاعر ترجمه آن را اینگونه به شعر درآورده است:

شکر نعمت نعمتت افزون کند

کفر نعمت از کفت بیرون کند

2. امام

صادق(علیه السلام) در حدیث جالبی فرمودند:

«ما اَنْعَمَ اللهُ عَلی عَبْد فَعَرَفَها بِقَلْبِهِ وَ حَمِدَاللهَ ظاهِراً بِلِسانِهِ فَتَمَّ کَلامُهُ حتّی یُؤْمَرْ لَهُ

1 . بحارالانوار، ج 64، ص 147، ح 1 .
2 . اصول کافی، ج 2، ص 94، ح 3 .
3 . ابراهیم، آیه 7 .