سوگندهای پربار قرآن صفحه 283

مطلب دوم: مال پرستی

دومین مطلبی که خداوند متعال بخاطر آن سوگندهای سه گانه را یاد کرده، حسّ مال پرستی و پول دوستی افراطی برخی از انسانهاست. توجّه کنید:

«(وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَیْرِ لَشَدِیدٌ); و او (انسان) علاقه شدیدی به مال دارد».

کلمه «خیر» در این آیه شریفه به معنای مال است. مال اگر در جای خود مصرف شود بهترین بهترهاست. و اگر در جای نامناسب مصرف گردد، بدترین بدترهاست.

آری! برخی انسانها علاقه افراطی به اموال و دارایی دارند; بدین جهت فکر نمی کنند که از چه راهی بدست می آید، بلکه فقط در فکر جمع آوری آن هستند. در حالی که در روز قیامت از جمله چیزهایی که مورد سؤال قرار می گیرد، و تا انسان پاسخ ندهد اجازه نمی دهند قدم از قدم بردارد، این سؤال است که: «از کجا بدست آورده ای، و در کجا مصرف نموده ای؟»

اگر کسی معتقد به جهان آخرت باشد و اهل حساب و کتاب، هرگز دست به مال حرام نمی زند،

و تنها در فکر افزودن دارایی خود نخواهد بود. گذشته از اینکه مال زیاد، با قطع نظر از تبعات اخروی آن، حقیقتاً مایه دردسر و زحمت است. هنگامی که ما در انارک نائین تبعید بودیم (شهرکی که در قلب کویر قرار داشت و جوانان برومند آب آشامیدنی ما را با موتور از اصفهان تأمین می کردند)، یکی از مؤمنین که وضعیّت سخت ما را در آنجا ملاحظه کرده بود، متأثّر شد و پس از بازگشت به محلّ زندگیش یک ماشین هندوانه برای ما فرستاد. برای مصرف این هندوانه های زیاد به زحمت افتادیم. شخصی بود هر شب با فرغون مقداری از هندوانه ها را می برد و بین مردم مستحق پخش می کرد. راستی شخصی که میلیاردها تومان از راه حلال و حرام جمع آوری می کند، این همه پول را برای چه و که می خواهد؟ مال و ثروت در حدّ معقول، و به مقدار رفع نیازها و احتیاجات و کمک به نیازمندان و کارهای خیر بسیار خوب، امّا بیش از آن مایه زحمت و سلب آسایش است.

خلاصه اینکه خداوند متعال با قسم های سه گانه سوره العادیات، می خواهد آدمی