سوگندهای پربار قرآن صفحه 294

ب) برچسب جادوگری!

یکی دیگر از شایع ترین برچسبهایی که نه تنها به پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله)، بلکه به تمام پیامبران الهی نسبت داده می شد، نسبت سحر و جادوگری بود. آری نسبت جنون و سحر اختصاص به پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) نداشت. در آیه شریفه 4 سوره ص می خوانیم:

«(وَعَجِبُوا أَنْ جَاءَهُمْ مُّنْذِرٌ مِّنْهُمْ وَقَالَ الْکَافِرُونَ هَذَا سَاحِرٌ کَذَّابٌ); آنها تعجّب کردند که پیامبر بیم دهنده ای از میان آنان به سویشان آمده; و کافران گفتند: این ساحر بسیار دروغگویی است».

و در آیه 52 سوره ذاریات چنین آمده است:

«(کَذَلِکَ مَا أَتَی الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ رَّسُول إِلاَّ قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ); این گونه است که هیچ پیامبری قبل از اینها به سوی قومی فرستاده نشد، مگر اینکه گفتند: او ساحر است یا دیوانه!».

بنابراین، برچسب سحر و جنون مورد استفاده تمام کفّار در برابر همه پیامبران در طول تاریخ بوده است. در حالی که این دو با هم متناقضند. زیرا جادوگران معمولا انسانهای با هوش و زیرک و هوشیاری هستند، در حالی که مجنون به کسی گفته می شود که فاقد این صفات و ویژگیهاست. بنابراین، مجنون نمی تواند ساحر باشد. امّا انسانهای بی منطق، حساب سخنان خودشان را هم نمی کنند. هر چه بر سر زبانشان آمد می گویند، حتّی اگر برخلاف گفتار پیشین آنها باشد.

ج) برچسب کاهن!

در عصر جاهلیّت افراد زیرک و شیّادی بودند که با پیشگویی از آینده، مردم را فریب می دادند. آنها ادّعا می کردند که با اجنّه در ارتباط هستند، و اخبار و اطّلاعات مربوط به آینده

را از جنّیان گرفته، و در اختیار افراد می گذارند. در حالی که بسیاری از اخبارشان دروغ بود، و برخی از پیشگوییها نیز جنبه کلّی داشت و قابل انطباق بر هر فردی بود. مثلا می گفتند: «دشمنی در کمین توست» یا «یکی از همسایگانت با تو