سوگندهای پربار قرآن صفحه 297

پیامبر فرمود: «تَشْهَدُونَ لا اِلهَ إِلاَّ اللهُ وَ اَنّی رَسُولُ اللهِ; به صف موحدان بپیوندید و از شرک دوری کنید».

مشرکان به یکدیگر نگاهی کردند و گفتند: تمام دعوای ما با شما در همین یک جمله است، که ما بتهایمان را رها نکنیم. تو می گویی ما 360 بت را رها نموده و خدای واحد نادیده را عبادت کنیم!(1)

آری! بت پرستان کسانی که هماهنگ با افکار و تفکّرات آنها نبودند، و در مسیر باطل حرکت نمی کردند، و نان را به نرخ روز نمی خوردند، دیوانه می شمردند. در حالی که چنین برچسبی این حقیقت را در طول تاریخ فریاد می زند که: پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) تسلیم امتیازات مادّی نشد، و در راه رسیدن قرب الی الله به آن پشت پا زد.

فلسفه برچسب جادوگری

از آنجا که کلام پیامبر(صلی

الله علیه وآله) مخصوصاً هنگامی که آیاتی از قرآن مجید را تلاوت می کرد، اثر عجیبی در شنونده می گذاشت، و هر کس را که به نزدش می رفت با چند جمله ای به خود جذب می کرد، به گونه ای که در برابر حضرتش زانو زده و به آوای دلنشین قرآن گوش می داد، بدین جهت او را ساحر و قرآن را سحر و جادو خواندند. آنها می خواستند مردم را با این برچسبها از پیامبر دور کنند، درحالی که ناخودآگاه اقرار به نفوذ فوق العاده کلام آن حضرت در اعماق دل مردم و تسخیر دلها با گفتگویی کوتاه می نمودند. داستان اسعد بن زراره شاهد گویا و جالبی بر این بحث است. توجّه فرمایید:

اسعد بن زراره!

از آنجا که قبیله اسعد بن زراره با قبیله ای دیگر مدّتها در جنگ و ستیز بود، وی به قصد تهیّه سلاح جنگی عازم مکّه شد. پس از ورود به این شهر، ابتدا آهنگ زیارت