سوگندهای پربار قرآن صفحه 306

عفو و بخشش پیامبر(صلی الله علیه وآله)

آن حضرت در عفو و بخشش سرآمد زمان خویش بود، که به دو نمونه اشاره می شود:

الف) عفو همسایه یهودی

حضرت همسایه ای یهودی داشت که وی را بسیار اذیّت می کرد، هر روز از پشت بام خاکستر همراه آتش بر روی سر آن حضرت می ریخت.(1) این کار در ظاهر به عنوان ریختن زباله و خاکستر در کوچه، و در حقیقت به منظور ابراز خشم و کینه یهودی نسبت به پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) انجام می شد، و پیامبر کریمانه از کنار آن می گذشت. تا اینکه یک روز خبری از مرد یهودی نشد، پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) از غیبت آن مرد سؤال کرد. گفتند: خوشبختانه بیمار گشته، و بر اثر بیماری مزاحمتهایش قطع شده است. فرمود: باید به عیادتش برویم! به سمت خانه اش حرکت کرد. در خانه یهودی را کوبید. همسرش به پشت درآمد و سؤال کرد: کیست؟ حضرت فرمود: پیامبر مسلمانان به دیدار و عیادت همسایه بیمار خود آمده است! زن ماجرا را به شوهرش گفت. مرد یهودی که بسیار تعجّب کرده بود، و در مقابل عملی غیر قابل پیش بینی قرار گرفته بود، گفت: در را باز کن تا داخل شوند. پیامبر(صلی الله علیه وآله) وارد شد، و کنار بستر بیمار نشست. و از حال

بیمار پرسید، و به گونه ای برخورد کرد که گویا هیچ اذیّت و آزاری از این مرد یهودی به آن حضرت نرسیده است. مرد یهودی که از فرط خجالت صورت خویش را می پوشانید و در برخورد با این اخلاق کریمانه پیامبر اسلام مبهوت شده بود، از آن حضرت پرسید:این نوع برخورد آیا اخلاق شخصی شماست، یا جزء دستورات دینی محسوب می شود؟ حضرت فرمود: جزء دستورات دینی است، و ما به همه مسلمین سفارش می کنیم که چنین کنند. مرد یهودی با برخورد زیبا و پرجاذبه پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله)مسلمان شد. حقیقتاً که در وصف چنین انسانی باید گفت: (وَإِنَّکَ لَعَلَی خُلُق عَظِیم).