سوگندهای پربار قرآن صفحه 308

حضرت فرمود: «اِذْهَبُوا فَاَنْتُمُ الطُّلَقاءُ»(1) بروید همه شما را بخشیدم! نه شما را می کشم و نه به اسیری می برم، و نه فدیه

ای می گیرم، بلکه تمامتان را در راه خدا آزاد می کنم و از تمام ناجوانمردیهایتان کریمانه گذشت می کنم!

انصافاً که بر چنین گذشت بزرگوارانه و کریمانه ای باید گفت: (وَإِنَّکَ لَعَلی خُلُق عَظِیم).

سؤال: پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) هنگامی که مکه را فتح کرد، دستور امان سه گروه را صادر کرد:

الف) کسانی که در مسجد الحرام اجتماع کنند.

ب) کسانی که در خانه های خود مانده، و در خانه را به روی خود قفل کنند.

ج) کسانی که در خانه ابوسفیان جمع شوند.

و بدین وسیله امتیازی به ابوسفیان داد، و آتش جنگ خاموش شد، و بدون خونریزی مکّه کاملا فتح شد و مشرکان تسلیم شدند. چرا حضرت علی(علیه السلام) با دادن امتیازاتی به معاویه و طلحه و زبیر از جنگهای زمان خود ممانعت نکرد؟

جواب: پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) با دادن امتیاز مذکور دست ابوسفیان را برای همیشه از مناصب کلیدی حکومت اسلامی کوتاه کرد. در حالی که معاویه و طلحه و زبیر به چنین امتیازاتی راضی نبودند. آنها سهمی از حکومت اسلامی را مطالبه می کردند که اگر حضرت موافقت می کرد باعث تجزیه حکومت اسلامی می شد. اگر حضرت حکومت معاویه بر شام را امضا می کرد، بی شک معاویه شام را از حکومت اسلامی جدا می کرد.

بنابراین همان گونه که پیامبر برای حفظ حکومت اسلامی امتیاز داد، حضرت علی(علیه السلام) نیز برای حفظ حکومت اسلامی امتیاز نداد.