سوگندهای پربار قرآن صفحه 334

شد از جمله این آیات است. آیات مربوط به معاد جسمانی فوق العاده زیاد است، تا آنجا که می توان گفت: «تمام آیات مربوط به معاد به نوعی دلالت بر معاد جسمانی دارد» مثلا آیه 4 سوره انفطار «(وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ); و آن زمان که قبرها زیر و رو گردد (و مردگان خارج شوند)»، دلالت صریح بر معاد جسمانی دارد، چرا که قبر برای جسم و محلّ دفن بدن است و معنا ندارد که روح از قبر خارج شود.

نتیجه اینکه بدون شک معاد جسمانی نیز خواهد بود، و اساساً تعجّب مشرکان و بت پرستان از معاد جسمانی بود و گرنه معاد روحانی که تعجبی ندارد. امید آنکه زمان خارج شدن از قبرها و تشکیل مجدّد بدن ها و بازگشت روح به جسدها و حضور در دادگاه عظیم قیامت که هیچ چیز قابل انکار نیست، با دستی پر و اعمالی صالح، و رویی سفید و سری بلند، در برابر پروردگار مهربان حاضر شویم.

نفس امّاره در کلام مولای متّقیان علی(علیه السلام)

حضرت علی(علیه السلام) که با خدعه ها و نیرنگ ها و فعالیتهای اغواگر نفس امّاره آشناست، و به خوبی از پس مبارزه با آن برآمده، تابلوی گویایی از نفس امّاره به تصویر کشیده است. توجّه فرمایید:

«اَلنَّفْسُ الاَْمّارَهُ الْمُسَوَّلَهُ تَتَمَلَّقُ تَمُلُّقَ الْمُنافِقِ، وَ تَتَصَنَّعُ بِشیمَهِ الصَّدیقِ الْمُوافِقِ، حتّی اِذا خَدَعَتْ وَ تَمَکَّنَتْ تَسَلَّطَتْ تَسَلُّطَ الْعَدُوِّ; نفس

امّاره فریبکار همچون انسانهای دو رو چاپلوسی می کند و (این دشمن خطرناک) در لباس دوستی مهربان جلوه می کند تا خدعه و نیرنگش مؤثر شود، آنگاه چهره واقعی اش را نشان می دهد و همچون دشمنی قدرتمند بر انسان مسلّط می شود!».(1)

حضرت علی(علیه السلام) دو ویژگی برای نفس امّاره ذکر نموده، که توجّه به آن می تواند انسان را از شرّ وسوسه هایش نجات دهد: