سوگندهای پربار قرآن صفحه 337

و امّا منظور از طارق در آیه شریفه، همان گونه که در آیه بعد آمده «نجم ثاقب» است. نجم ثاقب ستاره درخشانی است که نورش در چشم انسان نفوذ کرده، و تا اعماق وجودش پیش می رود.

مرحوم طبرسی(رحمه الله) در مورد اینکه: نجم ثاقب کدام ستاره است؟ چهار احتمال از دانشمندان و مفسّران نقل کرده است:

1. منظور از طارق (نجم ثاقب) هر ستاره درخشانی است که در آسمان می درخشد. طبق این تفسیر خداوند متعال نه به یک ستاره، بلکه به تمام ستارگانی که درخشش خاصّی دارند سوگند یاد کرده است. چرا که عظمت این ستارگان برای بشر محسوستر است.

2.

منظور ستاره زحل است، چون ستاره زحل دورترین، بالاترین ومرتفع ترین ستاره منظومه شمسی است، که با چشم دیده می شود. پس از آن اورانوس، نپتون و پلوتون کشف شده است. هر چند این ستاره های سه گانه با چشم غیر مسلّح دیده نمی شوند. واخیراً پلوتون را از جمع منظومه شمسی خارج کرده اند، چون حجم کافی یک سیاره را ندارد، بلکه سنگ سرگردانی است که در منظومه شمسی وجود دارد.

دومین علّتی که طارق را به ستاره زحل تفسیر کرده اند این است که این ستاره ویژگی خاصّی دارد که هنوز دانشمندان پرده از راز آن برنداشته اند. و آن اینکه حلقه هایی در اطراف زحل دیده می شود که با فاصله، مسطّح و عریض است، و برگرد زحل می چرخد. آیا این حلقه ها قطعات یخ است که بر گرد آن می چرخد، یا تکّه هایی از یک سیّاره از هم پاشیده است که قبلا بر گرد خورشید می چرخیده، یا چیز دیگری است؟

به هر حال این دو ویژگی باعث درخشش خاصّ ستاره زحل شده، ولهذا خداوند متعال به آن قسم یاد کرده است.

3. سومین احتمال اینکه منظور از طارق ستاره ثریّاست. این ستاره خارج از منظومه شمسی، وجزء ستارگان ثوابتِ دوردست کهکشان راه شیری است. فاصله