سوگندهای پربار قرآن صفحه 355

بی ادبی نکرد، و حتّی هنگام نماز ظهر به لشکریانش دستور داد که نماز جماعت مستقل و جداگانه ای اقامه نکنند، بلکه همگی به فرزند پیامبر، امام حسین(علیه السلام) اقتدا کنند.

آری! حرّ بن یزید ریاحی گنهکار است، امّا پلهای پشت سرش را ویران

نکرد، و مستحق شفاعت است. و لهذا جاذبه ولایت امام حسین(علیه السلام) او را به سوی خود کشید، و سرانجام نجاتش داد. و این در حقیقت یکی از شاخه های ولایت تکوینی است که در دلهای قابل و آماده تأثیر می گذارد.

سه نعمت بزرگ و سه وظیفه حسّاس

توضیح

پس از روشن شدن حقیقت سوگندهای سوره ضحی، و توضیح آنچه را که خداوند به خاطر آن قسم یاد کرده، و شرح رابطه این دو، و بیان دو بشارت مهم به پیامبر بزرگوار اسلام در برابر تحمّل ناملایمات و سختی ها و مشکلات، خداوند سخن از سه نعمت بزرگ که بر پیامبرش ارزانی داشته به میان می آورد، و به دنبال آن سه دستور به او می دهد.

نعمت اوّل: پناه دادن به هنگام یتیمی!

حضرت رسول(صلی الله علیه وآله) سه مرحله یتیمی را به لطف خداوند پشت سر گذاشت. زمانی که آمنه حضرت رسول(صلی الله علیه وآله) را حامله بود، پدرش عبدالله را از دست داد. پس از ولادت در دامن آمنه پرورش یافت. شش سال سایه پر مهر و محبّت مادر بر سرش بود، و در سنّ شش سالگی، آمنه نیز چشم از جهان فرو بست. پس از آن، نوزاد عبدالله تحت کفالت و حمایت جدّش عبدالمطلب قرار گرفت و خداوند به وسیله او پناهگاهی برای یتیم عبدالله و آمنه فراهم ساخت. اما عمر این پناهگاه نیز طولانی نبود و در سنّ هشت سالگی پیامبر، عبدالمطلّب نیز چشم از جهان فرو بست. سپس ابوطالب که مردم بسیار با شخصیّت وپرنفوذی در میان قریش و مکّه بود، کفالت پیامبر(صلی الله علیه وآله) را بر