سوگندهای پربار قرآن صفحه 360

خانواده اش را در میان آن خانواده یتیم تقسیم کرد.

معاذ، یکی از اصحاب پیامبر که ناظر این داستان بود، دستی بر سر آن نوجوان کشید، و پس از این اظهار محبّت خطاب به وی گفت: «جَعَلَکَ خَلَفاً لاَِبیکَ; خداوند تو را جانشین صالحی برای پدر شهیدت قرار دهد».

پیامبر اسلام خطاب به معاذ فرمود: می دانی چه کردی؟

عرض کرد: نه یا رسول الله!

حضرت فرمود: «لایَلی اَحَدٌ مِنْکُمْ، یَتیماً فَیُحْسِنُ وِلایَتَهُ، وَ وَضَعَ یَدَهُ عَلی رَأْسِهِ، اِلاّ کَتَبَ اللهُ لَهُ بِکُلِّ شَعْرَه حَسَنَهً، وَمَحا عَنْهُ بِکُلِّ شَعْرَه سَیِّئَهً، وَرَفَعَ لَهُ بِکُلِّ شَعْرَه دَرَجَهً; هر یک از شما که نزد یتیمی رود، و با او رابطه دوستانه ای داشته باشد، و دست نوازش بر سرش بکشد، خداوند معادل موهای سر یتیم به او حسنه می دهد، و به همان مقدار گناهانش را محو می کند، و به همان تعداد بر درجاتش می افزاید».(1)

بی جهت نیست که خداوند، پیامبرش را مأمور اکرام ورسیدگی به یتیمان می کند، تا این آثار فراوان نصیبش گردد.

کسانی که ما را متّهم به خشونت می کنند این روایات مملوّ از محبّت و عاطفه و مهر و مودّت را مطالعه کنند تا در برابر اتّهامی که بر ما وارد می کنند شرمنده شوند.

در روایت دیگری از پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) می خوانیم: «اِنَّ الْیَتیمَ اِذا بَکی اِهْتَزَّ لَهُ الْعَرْشُ فَیَقُولُ الرَّبُّ تَبارَکَ وَ تَعالی... فَوَعِزَّتی وَ

جَلالی لایَسْکُتُهُ اَحَدٌ اِلاّ اُوجِبَتْ لَهُ الْجَنَّهُ; هنگامی که یتیمی (به خاطر تنهایی و غربت، یا گرسنگی، یا بیماری، یا کمبود مهر و محبّت، و مانند آن) گریه کند عرش خدا به لرزه در می آید... پس خداوند می فرماید: هر کس موفّق شود (مشکل یتیم را حل کند و در نتیجه) او را ساکت نماید، بهشت بر او واجب می شود».(2)

توجّه به ایتام در هر عصر و زمانی، مخصوصاً در عصر و زمان و کشور ما که بر اثر