سوگندهای پربار قرآن صفحه 366

3. حضرت علی(علیه السلام) فرمودند:

«شُکْرُ الْمُؤْمِنِ یَظْهَرُ فی عَمَلِهِ، شُکْرُ الْمُنافِقِ لایَتَجاوُزُ لِسانَهُ; مؤمن عملا شکر نعمتهای خدا را بجا می آورد، اما شکرگزاری منافق فراتر از زبانش نیست».(1)

انسان مؤمن با استفاده صحیح از نعمتهای الهی، و به کار بردن آن در جایی که خداوند فرموده، شکر عملی می کند، اما انسانهای منافق فقط در گفتار مدّعی شکرگزاری اند، و در عمل شاکر نیستند.

4. در روایتی دیگر از امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) می خوانیم که شکر چهار مرحله دارد: شکر خدا، شکر بالا دستی ها، شکر همطرازها، شکر در مقابل زیر دستی ها، سپس به بیان چگونگی شکر نسبت به هر یک از این چهار گروه می پردازد:

«شُکْرُ اِلهِکَ بِطُولِ الثَّناءِ، وَشُکْرُ مَنْ فَوْقَکَ بِصِدْقِ الْوَلاءِ، وَشُکْرُ نَظیرِکَ بِحُسْنِ الإخاءِ، وَ شُکْرُ مَنْ دُونَکَ بِسَیْبِ الْعَطاءِ; شکر خداوند به حمد و سپاس او و مداومت بر این کار است، و شکر نعمت پیامبری و امامت آن است که ولایت صادقانه آنها را داشته باشید (در مسیر آنها گامهای عملی بردارید، و اعمالتان شبیه اعمال آنها شود

و تنها به دعا و توسّل و مجلس روضه قناعت نکنید) و شکر هم ردیفان این است که حق برادری را در حقّشان بجا آورید و همانند یک برادر با آنها رفتار نمایید، و شکر نسبت به زیردستان این است که نسبت به آنها عطا و بخشش کنید».(2)

اسلام آیین خشونت یا رحمت؟

این روزها سخن از اتّهامات پاپ رهبر کاتولیکهای جهان نسبت به مسلمانان است، که آنها را انسانهای خشن و دین اسلام را آیین خشونت معرّفی کرده است! اگر به مباحث بالا توجّه کنیم، اسلام را آیینی سراسر محبّت و مودّت و رحمت می بینم، و بی اطّلاعی پاپ و دیگر دشمنان اسلام، از معارف اسلام آشکار می شود. به راستی آیا