سوگندهای پربار قرآن صفحه 370

پناهگاه نیست، بلکه دیگر پناهگاهها بدون اذن و اجازه او قادر بر پناه دادن نیستند.

سوگند به «الله» برای چه؟

در مباحث گذشته تفسیر اجمالی آیه، و معنای واژه «الله» و ریشه های آن روشن شد. اینک جای این سؤال است: با توجّه به معنای گسترده کلمه «الله» خداوند به چه منظوری به این کلمه مهم و پرمعنا سوگند یاد کرده است؟ و در یک جمله کوتاه: «مقسم له چیست»؟

پاسخ: مسئله مهمّی که خداوند برای آن قسم خورده، افتراء به خدا و بدعت است، که باید با آن مبارزه کرد. چیزی که جزء دین و اسلام نیست، اگر آن را دستور اسلامی معرّفی کنیم بدعت شمرده می شود.

بدعت مشروع و نامشروع!

بدعت از جمله دستاویزهایی است که وهّابی های تندرو و سلفی ها، به وسیله آن همه مسلمانان، مخصوصاً شیعیان، را متّهم می کنند. لذا لازم است تعریف روشن و جامعی از آن ارائه دهیم:

بدعت

بر دو گونه است:

1. بدعت مجاز; نوآوری های عرفی، اختراعات و اکتشافات تازه ای که هر روز در زمینه صنعت، ارتباطات، وسائل نقلیّه، امور نظامی، فضایی و مانند آن شاهد آن هستیم، از این قبیل است. این امور، چیزهای بدیع و جدید و تازه ای هستند، امّا بدعت در دین خدا محسوب نمی شود.

عجیب اینکه وهّابی های سلفی تندرو، زمانی با اینگونه نوآوریها نیز به عنوان مبارزه با بدعت مخالف بودند! هنگامی که برای اوّلین بار دوچرخه وارد عربستان شد آن را تحریم کردند، و از آن به عنوان مرکب شیطان نام بردند! ملک سعودِ اوّل برای اینکه بتواند با مرکز ارتش خود به راحتی ارتباط برقرار کند، تلفنی بین کاخ سلطنتی و