سوگندهای پربار قرآن صفحه 372

بزرگداشتهایی که برای علما و شخصیّتهای مذهبی و دینی و سیاسی گرفته می شود، به عنوان تقدیر و تشکّر از زحمات آنهاست نه یک دستور خاصّ دینی، تا با چماق بدعت آنها را ممنوع کرد.

نتیجه اینکه نوآوریهای عرفی و اجتماعی که به انگیزه های مختلف انجام می شود و صبغه دینی ندارد، از نظر اسلام حرام نیست.

2. بدعت حرام; یعنی چیزی که جزء دین نیست را به عنوان یک دستور دینی بجا آوریم. مثلا گفتن شهادت ثالثه (اشهد أن علیاً ولی الله) در تشهّد نماز بدعت حرام است. زیرا ما حق نداریم هیچ چیز به نماز اضافه یا از آن بکاهیم. چرا که اضافه کردن چیزی به نماز به عنوان دستور شرعی، یا کاستن چیزی از آن به این عنوان حرام است و هیچ دلیلی بر شهادت ثالثه در تشهّد نماز وجود ندارد، و لذا بدعت نامشروع و حرام محسوب می گردد. در هیچ روایتی، از هیچ امام معصومی، و از هیچ فقیهی از فقهای شیعه در طول تاریخ مجوّزی برای این مسأله نقل نشده است. بنابراین، اگر کسی این بدعت را بنهد، و در تشهّد نمازش شهادت ثالثه را بگوید، مرتکب کار حرامی

شده، و نمازش باطل است، و روز قیامت باید پاسخگو باشد.

سؤال: اگر این کار صحیح نیست، چرا در اذان و اقامه گفته می شود؟

پاسخ: اولا: هیچ کس شهادت ثالثه را به عنوان جزیی از اذان و اقامه نمی گوید، بلکه تمام فقهای شیعه آن را به عنوان تیمّن و تبرک اجازه داده اند.(1)

و ثانیاً: اذان و اقامه همانند نماز نیست، و لهذا سخن گفتن نیز در بین فصول آن جایز است، و موجب بطلان آن نمی شود.

نتیجه اینکه شهادت ثالثه در تشهّد نماز یک بدعت است و حرام، و نماز را باطل