سوگندهای پربار قرآن صفحه 389

مجید در تعبیر زیبا و در عین حال هشدار دهنده ای می فرماید:

«(قُلْ هَلْ نُنَبِّئُکُمْ بِالاَْخْسَرِینَ أَعْمَالا * الَّذِینَ ضَلَّ سَعْیُهُمْ فِی الْحَیَاهِ الدُّنْیَا وَهُمْ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یُحْسِنُونَ صُنْعاً * أُولَئِکَ الَّذِینَ کَفَرُوا بِآیَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلاَ نُقِیمُ لَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَهِ وَزْناً * ذَلِکَ جَزَاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا کَفَرُوا وَاتَّخَذُوا آیَاتِی وَرُسُلِی هُزُواً); بگو: «آیا به شما خبر دهیم که زیانکارترین (مردم) در کارها، چه کسانی هستند؟

آنها که تلاشهایشان در زندگی دنیا گم (و نابود) شده; با این حال، می پندارند که کار نیک انجام می دهند!» آنها کسانی هستند که به آیات پروردگارشان و لقای او کافر شدند; و به همین جهت، اعمالشان حبط و نابود شد! از این رو روز قیامت، میزانی برای آنها برپا نخواهیم کرد! (آری،) این گونه است! کیفرشان دوزخ است، بخاطر آنکه کافر شدند، و آیات من و پیامبرانم را به سخریّه گرفتند!».(1)

به عنوان مثال برخی عبادتی به نام جشن میلاد ولی عصر(عج) برپا می کنند، ولی آن را آلوده به گناه می سازند. در مجالس زنانه مولودی می گیرند، امّا سر از رقص و پایکوبی در می آورد، گناه در لباس عبادت و اطاعت!

یکی از منبری های شهر ما، که انسان محترمی بود، بر فراز منبر خطاب به مردم می گفت: «مردم! من نمی گویم از گناهانتان توبه کنید، بلکه به شما سفارش می کنم که از عباداتتان توبه نمایید!». منظور عبادات تو خالی و بی روحی است که لفافه و لعاب گناهان است. کسانی که در مسیر سیر و سلوک گام بر می دارند هواسشان باشد که پس از مدّت کوتاهی به خود مغرور نشوند و مدّعی «طیّ الارض» و هم سخن شدن با ملائکه و «مستجاب الدعوه شدن» و مانند آن نشوند! چرا که انسان هر چه به خداوند نزدیکتر شود و مقرّب تر گردد، باید تواضع و فروتنی اش بیشتر شود، نه کبر و غرور خود برتر بینی اش افزون می گردد.

نتیجه اینکه باید مواظب دامها و وسوسه های رنگارنگ شیطان و هوای نفس باشیم، که اگر اراده کنیم موفّق خواهیم

شد، و بدون شک خدا کمک خواهد کرد.