سوگندهای پربار قرآن صفحه 396

باغ زبیر بالاتر بود پیامبر به نفع او حکم کرد. هنگامی که از حضور پیامبر مرخّص شدند، در بین راه مردی یهودی را دیدند. یهودی از نتیجه قضاوت پیامبر(صلی الله علیه وآله)سؤال کرد. حاطب گفت: چه بگویم؟ به نفع پسر عمّه اش زبیر قضاوت کرد! مرد یهودی با شنیدن این سخن بسیار متعجّب شد، و خطاب به حاطب گفت: اگر حضرت موسی(علیه السلام) حضور داشت و به من دستور می داد که سرت را نزدیک بیاور تا با شمشیر آن را از تنت جدا کنم، بدون هیچ اعتراضی اجابت می کردم. تو چطور

به پیامبرت ایمان داری، ولی قضاوتش را قبول نداری؟! حاطب خجالت کشید، و متوجّه شد که اشتباه بزرگی کرده است. در اینجا آیه شریفه مورد بحث نازل شد.

سوگند به ربّ

با توجّه به اینکه در این آیه شریفه به واژه ربّ قسم یاد شده، لازم است پیرامون این کلمه توضیحاتی بیان شود.

چهار تفسیر برای رب گفته اند:

1. المالک; طبق این تفسیر، منظور از «ربّ الدار» مالک خانه است. و ربّ الابل به معنای مالک شتران است.(1)

نتیجه اینکه یکی از معانی ربّ مالک است.

2. دومین معنای رب «مُصلح» است، لذا اگر شخصی بنایی را دعوت نماید که خانه اش را تعمیر و اصلاح کند، می توان بر بنّا ربّ البیت یعنی تعمیر کننده خانه اطلاق کرد.

3. «الصاحب» دیگر معنای ربّ است. لذا به چوپانی که مصاحب و همراه گوسفندان است ربّ الغنم گفته می شود.

4. «مربّی» چهارمین معنای ربّ است. شخصی که مربّی بچه ها یا بزرگهاست ربّ