سوگندهای پربار قرآن صفحه 409

حضرت علی(علیه السلام) به نقل از پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه وآله) فرمودند:

«إِنَّ الْجَنَّهَ حُفَّتْ بِالْمَکارِهِ وَ إِنَّ النّارَ حُفَّتْ بِالشَّهَواتِ; بهشت با انواع مشکلات و سختی ها آمیخته شده، و جهنّم با انواع شهوات و هواپرستی ها».(1) بنابراین تعجّبی نیست اگر در قیامت از داخل جهنّم عبور کنیم.

«(ثُمَّ نُنَجِّی الَّذِینَ اتَّقَوْا وَّنَذَرُ الظَّالِمِینَ فِیهَا جِثِیّاً); پس از اینکه همه وارد جهنّم شدند آنها که تقوا پیشه کردند را از دوزخ رهایی می بخشیم و ظالمان را در حالی که از ضعف و ذلّت به زانو درآمده اند، در آن رها می سازیم».

نکات قابل ملاحظه

1. سوگند به پروردگار محمّد(صلی الله علیه وآله)

خداوند به «رب السموات والارض» یا «رب النجوم» یا «رب اللیل والنهار» و ماندن آن قسم نخورده، بلکه به پروردگار محمّد(صلی الله علیه وآله) سوگند یاد کرده است، و این معنای بلندی دارد، یعنی سوگند به پروردگاری که انسانی مانند محمّد(صلی الله علیه وآله) را خلق کرده و او را پرورش داده و به سر حد کمال رسانده، و در نهایت وی را به پیامبری برگزیده است.

2. فایده جمع کردن ظالمان در اطراف جهنّم

سؤال: طبق آیات مورد بحث خداوند منکران معاد و شیاطین را دور جهنّم حاضر می کند، سپس آنها را وارد جهنّم می نماید. این کار چه فایده ای دارد؟ چرا

آنها را مستقیماً و بودن این تشریفات وارد جهنّم نمی کند؟

پاسخ: آنها با این کار بیشتر عذاب می شوند. توضیح اینکه: اگر شخص اعدامی را (به عنوان مثال) یک ساعت قبل از اعدام به نزدیک چوبه دار بیاورند، و حکم قاضی را در آنجا برایش بخوانند، و از او بخواهند که وصایای خود را در پای چوبه دار بنویسد،