سوگندهای پربار قرآن صفحه 417

شده است. تک تک اعضا و جوارح انسان اعجاب آور است. اگر هیچ چیز در وجود انسان جز چشم، یا گوش، و حتّی یک تار مو وجود نداشت، برای خداشناسی کفایت می

کرد. آیا به ظرافتها و کاربردهای سیستم چشم خود فکر کرده اید؟ برای پاسخ این سؤال به مطلب زیر توجّه کنید:

برای فیلمبرداری از یک صحنه، دوربینهای متعدّدی نصب می شود. هر کدام از یک زاویه از صحنه مورد نظر فیلمبرداری می کند. عدّه ای از افراد خُبره، مأمور تنظیم نور هستند، تعدادی عهده دار ضبط صدا می باشند. خلاصه یک تیم زبده و ورزیده باید ساعتها مقدّمات کار را فراهم کنند تا از یک صحنه از زاویه های متفاوت فیلم مناسبی گرفته شود. امّا چشم انسان که دارای طبقات متعدّد و ساختمان عجیبی است، بدون تهیّه مقدّمات مذکور و به تنهایی، در یک لحظه از سمت راست و چپ و بالا و پایین فیلمبرداری می کند.

از اشیای ریز و درشت تصویر تهیّه می کند، و فاصله دور و نزدیک برایش تفاوتی ندارد، چرا که به طور خودکار برای هر فاصله ای تنظیم می شود. همان گونه که در هر مقدار نور قادر بر تصویربرداری هست. سپس تصویرهای دریافتی را برای مغز ارسال می کند، و دستگاه مغز تصاویر مورد نیاز را بایگانی نموده، بعد از دهها سال آن را به خاطر می آورد.

این یک عضو از اعضای متعدّد انسان است، که اینقدر شگفت انگیز است. سلولهای بدن ما، که کوچکترین ذرّات بدن محسوب می شود، و بسان آجرهای یک ساختمان است، خود اسرار فراوانی دارد. به گونه ای که در مورد آنها کتابهای فراوانی نوشته اند. و حتّی دانشمندان عصر ما موفّق شده اند با برداشتن یک سلول و کشت آن در رحم حیوان مادّه و ایجاد شرایط خاصّی، زمینه پرورش موجود تازه ای را

بدون نطفه نر و ماده فراهم کنند، که به آن شبیه سازی می گویند!

آری! نگاهی به ساختمان عجیب و پر اسرار بدنت بیانداز، و به عظمت پروردگار پی ببر، که «مَنْ عَرَفَ نَفْسَهُ فَقَدْ عَرَفَ رَبَّهُ».(1)