سوگندهای پربار قرآن صفحه 42

می چرخد، و یکی از نتایج این دو حرکت این است که آن سمت کره ماه که به سوی زمین است همواره ثابت است، و به تعبیر دیگر ما هیچ وقت موفّق به دیدن پشت کره ماه نمی شویم.

ه) فاصله ما تا کره ماه

ساکنان کره زمین 390 هزار کیلومتر با ماه فاصله دارند، و این فاصله نسبتاً نزدیکی است، زیرا نور در هر ثانیه (یک چشم بر هم زدن) 300 هزار کیلومتر راه می رود، بنابراین نور ماه در مدّت تقریباً یک و نیم ثانیه (بلکه کمتر) به ما می رسد.

و) روز و شب در ماه

روز و شب در کره ماه همچون روز و شب ما زمینیان نیست، بلکه یک روز کره ماه معادل دو هفته، و یک شب آنجا نیز دو هفته طول می کشد. به تعبیر دیگر، یک شبانه روز در کره ماه تقریباً معادل یک ماه در کره زمین است! بدین جهت در وسط روز در کره ماه درجه حرارت بسیار بالاست، و تا 300 درجه می رسد، به گونه ای که هر چیز قابل اشتعالی در آنجا وجود داشته باشد آتش می گیرد، همان گونه که در نیمه شب آنجا آن قدر هوا سرد می شود که همه چیز یخ می زند! به همین دلیل مسافران کره ماه باید به گونه ای برنامه ریزی کنند که اوائل طلوع آفتاب بر کره ماه فرود آیند، تا از گرمای سوزان وسط روز آنجا در امان باشند.

و این مسأله بسیار مهمّی است که بشر چگونه می تواند به کره ماه سفر کند، و سه روز در راه باشد، به گونه ای زمان حرکت خود را تنظیم کند که اوّل طلوع آفتاب در آنجا فرود آید؟ آیا این هنر و مهارت بشر است که در سایه پیشرفتهای علمی و مطالعات دقیق و گسترده و عمیق به آن رسیده، یا نشانگر نظم دقیق حاکم بر نظام هستی و کرات منظومه شمسی است که به انسان امکان این محاسبات دقیق را می دهد؟ شما قضاوت کنید.

گوشه ای از برکات کره ماه

ماه برای ما زمینیان برکات فراوانی دارد، و نقش بسزایی در تأمین نیازهای ساکنان