سوگندهای پربار قرآن صفحه 43

کره زمین ایفا می کند، که فقط به دو نمونه آن اشاره می شود:

1. ماه، تقویمی طبیعی!

حرکت منظّم ماه بر گِرد زمین، یک تقویم طبیعی برای همه مردم عالم مهیّا کرده است; تقویمی که عالم و جاهل، بی سواد و باسواد، بزرگ و کوچک، زن و مرد، سیاه و سفید، با هر زبان و قومیّت و دین و مذهبی به راحتی می توانند از آن بهره گیرند.

خداوند متعال در آیه 189 سوره بقره، به این موهبت بزرگ اشاره کرده است:

«(یَسْأَلُونَکَ عَنْ الاَْهِلَّهِ قُلْ هِیَ مَوَاقِیتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ); درباره «هلالهای ماه» از تو سؤال می کنند، بگو: آنها بیان اوقات (و تقویم طبیعی) برای (نظام زندگی) مردم و (تعیین وقت) حج است».

در حالی که تقویم شمسی چنین نیست، و جز افراد کمی که آشنا به علم نجوم هستند، از آن سر در نمی آورند. باید منجّمین خورشید را رصد کنند، و در تقویمها بنویسند، تا مردم ابتدا و انتهای ماههای شمسی را تشخیص دهند. امّا تشخیص

ابتدا و انتهای ماههای قمری به سهولت و آسانی برای همگان ممکن است. خداوند بزرگ برای نظم بخشیدن به زندگی انسانها این تقویم طبیعی را در اختیار آنها نهاده است، عجیب اینکه کره ماه میلیونها سال در حالت خدمت رسانی است، ولی خم به ابرو نیاورده است.

در آیات 39 و 40 سوره یس می خوانیم:

«(وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حتّی عَادَ کَالْعُرْجُونِ الْقَدِیمِ * لاَ الشَّمْسُ یَنْبَغِی لَهَا أَنْ تُدْرِکَ الْقَمَرَ وَلاَ اللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَکُلٌّ فِی فَلَک یَسْبَحُونَ); و برای ماه منزلگاههایی قرار داده ایم، و (هنگامی که این منازل را طی کرد) سرانجام بصورت «شاخه کهنه قوسی شکل و زرد رنگ خرما» در می آید. نه خورشید را سزاست که به ماه رسد، و نه شب بر روز پیشی می گیرد، هر کدام در مسیر خود شناورند».

زمانی که قرآن مجید چنین توصیفی از حرکت ماه و خورشید ارائه کرد، هیئت بطلمیوس در سراسر جهان حاکم بود. بطلمیوس معتقد بود که خورشید و ماه از خود