سوگندهای پربار قرآن صفحه 437

کشور خویش را در مقابل یک زن آلوده مصالحه می کنند!؟ این کجا و آن کجا!

آری! ایمان به معاد آثار گرانقدری دارد که اگر پرتوی از آن در جامعه ای باشد، اثری از رانت خواری، تبعیض های ناروا، ظلم و ستم، پرونده ای فراوان اختلافات و درگیریها، رشوه خواری، و حق دیگران را زیرپا گذاشتن، و مانند آن نخواهد بود.

حضرت پس از بیان این دو داستان عجیب، جمله ای بسیار زیبا و سرشار از عدالت می گوید که جز علی نمی تواند بگوید، و شایسته است این جملات با آب طلا نوشته و در تمام ادارات در مقابل چشمان مسئولان آن نصب شود. توجّه کنید:

«وَاللهِ لَوْ اُعْطِیتُ الاَْقالیمَ السَّبْعَهَ بِما تَحْتَ اَفْلاکِها، عَلی اَنْ اَعْصِیَ اللهَ فی نَمْلَه اَسْلُبُها جُلْبَ شَعیرَه ما فَعَلْتُهُ، وَ اِنَّ دُنْیاکُمْ عِنْدی لاََهْوَنُ مِنْ وَرَقَه فی فَمِ جَرادَه تَقْضَمُها; اگر اقلیم های هفتگانه با آنچه در زیر آسمانهاست (همه جهان هستی) را به من بدهند که خداوند را با گرفتن پوست جوی از دهان مورچه ای نافرمانی کنم، هرگز چنین نخواهم کرد! (چرا که) دنیای شما، از برگ جویده ای که در دهان ملخی باشد نزد من خوارتر و بی ارزشتر است».