سوگندهای پربار قرآن صفحه 459

ب) سدّ عظیم خاکی قوم سبأ

در سرزمین یمن، منطقه کوهستانی وجود داشت که هر زمان باران می بارید، سیلابهای خطرناکی به راه می افتاد، و همه چیز را ویران می کرد. مردم یمن تصمیم گرفتند در مقابل این سیلابها سدّ خاکی محکمی بسازند، تا هم از ویرانی های ناشی از سیلاب ها جلوگیری نموده، و هم از آبهای جمع شده در پشت سد استفاده بهینه کنند. به همّت مردم سدّ خاکی زده شد، و دیگر خبری از سیلابهای ویرانگر نبود. تدریجاً آبهای جمع شده پشت سد توسّط کانالهای مخصوص هدایت، و در مسیر کشاورزی و باغداری و آبادانی کشور به کار گرفته شد. کشور یمن روز به روز آبادتر شد، و به برکت آبهای مهار شده آنقدر درخت کاشته شد که مردم در طول سفر نیز در سایه درختان حرکت کرده، و حتّی نیازی به غذا نداشتند! زیرا کافی بود سبدی بر روی سر نهاده و زیر درختان حرکت کنند، تا در ظرف مدّت کوتاهی سبد آنها از میوه های مختلفی که از درختان می ریخت پر شود!

خلاصه اینکه سدّ مذکور تمدّن عظیم و خیره کننده ای برای مردم یمن

به ارمغان آورد. امّا از آنجا که (برخی از) انسانها هنگامی که به قدرت می رسند همه چیز را فراموش کرده، شروع به ناشکری و نق زدن می کنند، گفتند:

«(رَبَّنَا بَاعِدْ بَیْنَ أَسْفَارِنَا وَظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ فَجَعَلْنَاهُمْ أَحَادِیثَ وَمَزَّقْنَاهُمْ کُلَّ مُمَزَّق إِنَّ فِی ذَلِکَ لاَیَات لِّکُلِّ صَبَّار شَکُور); پروردگارا! میان سفرهای ما دوری بیفکن (تا بینوایان نتوانند دوش به دوش اغنیا سفر کنند. و به این طریق) آنها به خویشتن ستم کردند; و ما آنان را داستانهایی (برای عبرت دیگران) قرار دادیم و جمعیّتشان را متلاشی ساختیم; در این ماجرا نشانه های عبرتی برای هر صابر شکرگزاری است».(1)

خداوند تصمیم بر ویرانی سدّ خاکی، که منشأ تمدّن شهر سبأ بود گرفت. ولی این مأموریّت را به خیل فرشتگان و ملائکه نداد، بلکه چند موش صحرایی را مأمور این کار کرد! موشها در سدّ لانه کرده و به تدریج چندین سوراخ در آن ایجاد نمودند. آب