سوگندهای پربار قرآن صفحه 460

در روزنه ها جریان پیدا کرد، و بر اثر جریان آب سوراخ ها بزرگتر می شد. سوراخ ها آن قدر بزرگ شد که ناگهان صدای مهیب و وحشتناکی در همه جا پیچید! این صدای هولناک چیزی جز صدای شکستن سدّ خاکی نبود. تمام آب مهار شده، پست سدّ آزاد شد، و با سرعت تمام به جلو پیش می رفت، و با هر چه برخورد می کرد آن را نابود می کرد; باغها ویران، مزارع نابود، درختان قلع و قمع شد، و هیچ اثری از آن تمدّن بزرگ جز برخی درختان بیابانی باقی نماند. مردمی که زنده مانده بودند از آنجا هجرت کردند، و تمدّن بزرگ دیروز به

بیابان خشک و وحشتناکی تبدیل شد. آری تاریخ مملوّ از درسهای عبرت است، لهذا خداوند به آن سوگند یاد کرده است.

فضائل علی(علیه السلام) از زبان سعد بن وقاص

یکی از درسهای عبرت انگیز تاریخ تلاش گسترده بنی امیّه برای محو فضائل حضرت علی(علیه السلام) است. آنها هفتاد سال نه تنها مانع ذکر و نشر فضائل مولای متّقیان علی(علیه السلام) شدند، بلکه بر فراز منابر و در خطبه های نماز جمعه، آن حضرت را سبّ و ناسزا می گفتند! روزی معاویه به مدینه آمد و شنید که سعد بن وقاص به علی(علیه السلام)اهانت نمی کند. از آنجا که سعد در میان مسلمانان موقعیّت ویژه ای داشت، این کار بر معاویه سنگین آمد. به سعد گفت: چرا علی را سبّ و لعن نمی کنی؟ گفت: من سه مطلب به خاطر دارم که پیامبر(صلی الله علیه وآله) درباره علی(علیه السلام) بیان کرد. هنگامی که به یاد این سه مطلب می افتم، نمی توانم به او ناسزا بگویم:

1. حضرت فرمود: «اَما تَرْضی اَنْ تَکُونَ مِنّی بِمَنْزِلَهِ هارُونَ مِنْ مُوسی اِلاّ اَنَّهُ لا نَبِیَّ بَعْدی; آیا راضی نیستی که منزلت و جایگاه تو در پیش من، همچون جایگاه هارون نزد موسی است، مگر اینکه پس از من پیامبری نخواهد آمد».

2. در جنگ خیبر پس از آنکه مسلمانان چندین بار حمله کردند و بدون موفقیّت بازگشتند، حضرت رسول(صلی الله علیه وآله) فرمود: پرچم را به کسی می سپارم که خدا و رسولش را دوست دارد و خداوند و رسولش هم او را دوست دارند! صبح روز بعد همه