سوگندهای پربار قرآن صفحه 473

بود. وی فریاد می زد: «ارحموا من یذوب ماله; ای مردم به کسی که سرمایه اش در حال ذوب شدن است رحم کنید». هنگامی که فریاد عاجزانه آن یخ فروش را در آن

هوای گرم شنیدم به تفسیر آیه شریفه پی بردم.

آری عمر ما بسان یخی است که در هوای گرم تابستان در هوای آزاد به تدریج ذوب می شود. نه تنها نیروها از دست می رود، بلکه قوای انسان تحلیل می رود. گوش سنگین می شود، چشم کم فروغ می گردد، اعصاب ضعیف می شود، استخوانها پوک می گردد، پاها درد می گیرد، دست دچار لرزش می شود، و خلاصه تمام قوا به ضعف و سستی می گراید.

قیافه پهلوانی را به خاطر دارم که انسان از نگاه به قامتش لذّت می برد، امّا همان پهلوان را در سنّ کهولت سوار بر ویلچری دیدم که نوجوان کم سنّ و سالی او را این طرف و آن طرف می برد! نتیجه اینکه طبق صریح قرآن مجید انسان طبیعتاً در حال خسران و ضرر است.

خسران عظیم!

آیا کسی که در تجارت ضرر می کند و سرمایه اش را بر باد می دهد خسران عظیم کرده است؟ آیا شخصی که خانواده اش را از دست داده دچار ضرر مبین شده است؟ آیا کسی که فرزندش را از دست داده گرفتار زیان عظیم و بزرگ گردیده است؟

قرآن مجید خسران عظیم را چیز دیگری معرّفی می کند. خداوند متعال طبق آنچه در آیه 15 سوره زمر آمده می فرماید:

«(إِنَّ الْخَاسِرِینَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَأَهْلِیهِمْ یَوْمَ الْقِیَامَهِ أَلاَ ذَلِکَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِینُ); زیان کاران واقعی آنانند که سرمایه وجود خویش و بستگانشان را در روز قیامت از دست داده اند! آگاه باشید زیان آشکار همین است!».

آری! از دست دادن سرمایه عمر خسران مبین و ضرر عظیم است; چرا که سایر خسرانها قابل جبران است، و

تنها از دست دادن سرمایه عمر قابل جبران نمی باشد.