سوگندهای پربار قرآن صفحه 490

داده است. هنگامی که تاریکی شب همه جا را فرا گرفت و ستاره درخشانی در آسمان ظاهر شد، حضرت به عنوان همراهی با بت پرستان گفت: این ستاره پروردگار من است!(1) امّا هنگامی که ستاره پس از مدتی مکث در آسمان افول کرد، فرمود: خدایی که غروب کند و از نظرها پنهان گردد و تحت تأثیر حوادث عالم باشد را به عنوان خدا نمی پذیریم! بلکه خدایی را می پرستم که همواره شاهد و ناظر باشد، و هیچگاه غروب و افول نداشته باشد.

بنابراین، با توجّه به اینکه افول و غروب ستاره نشان می دهد که آن هم مخلوقی از مخلوقات خداست، و خالق توانا و عالم ومدبّری آن ستاره و دیگر موجودات عالم را اداره می کند، لذا خداوند متعال به لحظه غروب ستارگان قسم خورده است.

سوگند به مدار ستارگان

از آنجا که مدار ستارگان از اهمیّت والایی برخوردار است، خداوند به مواقع النجوم (مدار ستارگان) سوگند یاد کرده است.

ستارگانی را که با چشم غیر مسلّح دیده می شود تا پنج هزار ستاره شمرده اند. امّا آنچه در کهکشان ما، کهکشان راه شیری، با چشم مسلّح قابل رؤیت است 200 میلیارد ستاره است، که خورشید عالمتاب با تمام عظمتش یک ستاره متوسّط آنهاست! تمام این ستاره ها میلیونها سال است که در مدار خاصّی حرکت کرده، و هرگز از مسیر ویژه خود منحرف نشده و نخواهند شد. واقعاً خالق

آسمان و ستارگانش چقدر قدرتمند و عالم و مدیر و مدبّر است که تمام این ستارگان را در مسیر و مدار خود قرار داده و آنها را به خوبی اداره می کند. به راستی این سوگند برای کسانی که اطّلاع کافی از ستارگان و مدارات آن داشته باشند سوگند عظیمی است.

یکی از این ستارگان، کره زمین است که اگر از ستارگان دیگر به آن نگاه کنیم همچون سایر ستارگان است. این ستاره صدها میلیون سال است که در مدار خاصّ