سوگندهای پربار قرآن صفحه 491

خود چرخیده، و فاصله خود را با دیگر ستارگان از جمله خورشید حفظ کرده است. زمین بر اثر حرکت دورانی اش تعادلی بین قوّه جاذبه و دافعه خورشید ایجاد کرده، تا نه از مدار خارج می شود، و نه جذب خورشید گردد; بلکه همواره در مسیر خاص خود حرکت کند. آری! این سوگندها برای کسانی که بدانند عظیم و با ارزش است!

آنچه برای آن قسم یاد شده است

در سوره نجم، برای اثبات نبوّت سوگند یاد شده است; توجّه کنید:

«سوگند به ستارگان هنگامی که غروب می کنند، که هرگز محمد(صلی الله علیه وآله) منحرف نشده و مقصد را گم نکرده است. آن حضرت نه گمراه است، و نه متعصّب، و هرگز از روی هوای نفس سخن نمی گوید، بلکه سخنانش از مشکات وحی سرچشمه گرفته است». این آیات به روشنی می گوید: «رفتار و سیره پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) همچون آیات قرآن حجّت است». با توجّه به این مطلب، چطور برخی از مسلمانان پس از پیامبر(صلی الله علیه وآله) به خود جرأت داده، و گفته اند: «مُتْعَتانِ کانَتا مَشْرُوعَتَیْنِ فِی عَهْدِ رَسُولِ اللهِ وَ اَنَا اَنْهی

عَنْهُما، مُتْعَهُ الْحَجِّ وَ مُتْعَهُ النِّساءِ; دو نوع متعه در عصر رسول خدا(صلی الله علیه وآله)مشروع و جایز بود، ولی من از آنها نهی می کنم: حج به صورت تمتّع و ازدواج موقّت».(1)

مگر نه اینکه پیامبر از روی هوا و هوس سخن نمی گفت؟ مگر نه اینکه حضرت رسول تمام احکام را بر اساس وحی الهی بیان می کرد؟ پس چگونه این افراد به خود اجازه دادند احکامی را که پیامبر اعظم وضع کرده، تغییر دهند و حلال خدا را حرام کنند؟ زشت تر از این، مطلبی است که در کتاب صحیح بخاری آمده است. توجّه کنید:

ابن عباس می گوید: هنگامی که بیماری پیامبر اسلام شدّت گرفت، فرمود:

«اُئتُونی بِکِتاب أکْتُبُ لَکُمْ کِتاباً لاتَضِلُّوا بَعْدَهُ; کاغذی بیاورید، تا وصیتنامه ای بنویسم که پس از آن گمراه نشوید».(2)