سوگندهای پربار قرآن صفحه 492

پیامبری که هرگز مطابق هوای نفس و خواهش دل سخن نمی گوید، در آخرین ساعات عمر از پیروانش تقاضا می کند کاغذی بیاورند تا مطالب مهمّی را برای آنها بنویسد.

امّا در میان بهت و حیرت همه، خلیفه دوم وقاحت و بی شمری را به اوج خود رسانده می گوید: «ان النبی(صلی الله علیه وآله) غلبه الوجع; بیماری بر پیامبر غلبه کرده و حرفهایش اعتباری ندارد!». و طبق برخی از روایت عبارت زشت تری به زبان آورد: «ان الرجل لیهجر; پیامبر (نعوذ بالله) هذیان می گوید (به سخنانش توجّه نکنید)». و بدینوسیله مانع نوشتن وصیّت حضرت شد. آیا این سخنان با آیات قرآن سازگار است؟

ما شیعیان باید شکرگزار خداوند باشیم که

به دامان اهل البیت(علیهم السلام) چنگ زده، و در سایه هدایتهای آنان دچار این اشتباهات بزرگ نمی شویم. که هر کس به حدیث پیامبر عمل کند، و به قرآن و عصمت پناه ببرد هرگز گمراه نخواهد شد.(1)

خلاصه اینکه در سوره نجم برای اثبات نبوّت سوگند یاد شده است.

قرآن کریم

و امّا در سوره واقعه برای اثبات حقانیّت قرآن قسم یاد شده است; توجّه کنید: «سوϙƘϠبه جایگاه ستارگان، که کتاب آسمانی مسلمانان، قرآن کریمی است که جز پاکان نمی توانند به آن دست یابند».

تفسیر (لایمسّه الا المطهرون):

دو تفسیر برای این آیه شریفه بیان شده است:

الف) خطوط قرآن باید با وضو و غسل لمس شود. بنابراین مسلمانان باید مراقب باشند که آیات قرآن را، چه در قرآن باشد یا در کتابها و روزنامه ها و نشریات و جاهای دیگر، بدون وضو دست نزنند.