سوگندهای پربار قرآن صفحه 493

سؤال: با توجّه به تفسیر فوق، آیا بهتر نیست در روزنامه ها و نشریّات، که به طور گسترده در دسترس مردم است، و بدون وضو به آن دست می زنند، آیات قرآن و اسماء مقدّسه منعکس نشود، تا حرمت آن محفوظ بماند؟

پاسخ: این نوع تفکّر، اشتباه است و باعث فراموشی آیات قرآن و اسامی مقدّسه می شود. باید آیات قرآن در روزنامه ها، جراید، نشریّات و کتابها نوشته شود، و مردم عادت کنند که با وضو به آن دست بزنند، و اگر نیاز آنها برطرف شد اوراقی که حاوی آیات قرآن و اسامی مقدّسه است را در جایی دفن کنند، و یا در رودخانه ای بریزند، و یا به مراکزی که آن را خمیر کرده و تبدیل به

کارتن و مانند آن می کنند تحویل دهند. و این مسأله در عصر حضرات معصومین(علیهم السلام) نیز رواج داشته است. زیرا در آن زمان سکّه هایی در دست مردم بود که یک طرف آن جمله «لااله الاالله» و در سمت دیگر «محمد رسول الله» نقش بسته بود، و هیچ یک از ائمه(علیهم السلام) از این کار جلوگیری نکردند.

ب) منظور از آیه شریفه حقایق و معانی و محتوای آیات قرآن است، که تنها افراد پاکدل و باتقوا به آن می رسند، و کسانی که نفس خود را تطهیر نکرده، و به صفایِ باطن نرسیده، و درجاتی از تقوا را طی ننموده اند، از حقایق و محتوای آیات قرآن نصیبی نمی برند. این تفسیر در آیه دوم سوره بقره نیز آمده است: (ذَلِکَ الْکِتَابُ لاَ رَیْبَ فِیهِ هُدیً لِلْمُتَّقِینَ). قرآن مجید همه را هدایت می کند، هدایتهای عمومی و معمولی، برای عموم مردم است، ولی برای کسانی که مراتبی از تقوا را طی کرده باشند هدایتهای خاصی دارد. هدایت خاص و عمیق برای پاکان و پرهیزکاران خواهد بود. آنها که نور توحید قلبشان را روشن ساخته است.

دراست قرآن و آثار فراوان آن:

پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه وآله) در روایت عمیق و پرمعنایی که در کنزالعمال آمده، خطاب به معاذ بن جبل می فرماید:

«اِنْ اَرَدْتَ عَیْشَ السُّعَداءِ، وَمِیتَهَ الشُّهَداءِ، وَالنَّجاهَ یَوْمَ الْحَسْرَهِ، وَالاَْمْنَ یَوْمَ الْخَوْفِ،