سوگندهای پربار قرآن صفحه 52

توحید دارد، در حالی که این گونه نیست، بلکه تمام عقاید انسان فطری است. زیرا به مقتضای آیه شریفه (فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا) خداوند متعال راه و چاه را به صورت الهام فطری به بشر نشان داده، و آنچه در سعادت وی مؤثّر بوده در اختیارش نهاده است، بنابراین اصول تمام اعتقادات، که بی شک نقش کلیدی در سعادت بشر دارد، بصورت فطری به او الهام

شده است.

سؤال: در این صورت چه نیازی به پیامبران(علیهم السلام) است؟ و نقش آنان در سعادت بشر چیست؟ و هدف از بعثت آنان چه می باشد؟

پاسخ: فطرت اصول و کلیّات عقائد و معارف دینی را به انسان می آموزد، امّا شرح و تفصیل و تبیین آن با پیامبران است. به تعبیر دیگر، فطرت متنی است که شرح و تفسیر آن بر عهده پیامبران الهی است.

فطرت حتّی نماز را به انسان الهام می کند، و به وی دستور می دهد که در برابر کسی که به او احسان و انعام کرده سپاسگزار باشد، امّا چگونگی و کیفیّت و جزئیات نماز را پیامبر(صلی الله علیه وآله) بیان می کند.

امر به معروف و نهی از منکر در فطرت انسان موجود است، زیرا انسان نمی تواند در مقابل سرنوشت خود بی تفاوت باشد و سرنوشت انسانهایی که در یک اجتماع زندگی می کنند به هم گره خورده است. و اگر شخص یا اشخاصی مرتکب کارهای خلافی در سطح جامعه شوند ضرر و مفاسد آن دامن گیر همه می شود. بدین جهت فطرت انسانی دستور می دهد که در مقابل منکرات جامعه بی تفاوت نباشد. اگر عدّه ای سوار بر یک کشتی باشند، و هر کس جای مخصوصی داشته باشد، آیا هیچ یک از مسافران، به یکی از افراد موجود اجازه می دهد که در جای مخصوص به خود سوراخی ایجاد کند؟ هرگز! زیرا سرنوشت تمام مسافران به هم گره خورده، و با ایجاد یک سوراخ در کشتی، جان همه آنان به خطر می افتد. جامعه ای که ما در آن زندگی می کنیم حکم آن کشتی را دارد که

ایجاد هرگونه مشکل و خللی در هر گوشه ای از آن، سرنوشت همه را به مخاطره می اندازد.