سوگندهای پربار قرآن صفحه 71

امروزه در تمدّن مادّی غرب، اخلاق حذف شده، و اگر گاه سخنی در این رابطه گفته می شود به عنوان یک مسأله خصوصی شخصی، که ارتباطی به جامعه ندارد، مطرح می شود. بدین جهت دورافتاده ترین ملّتها از مدینه فاضله، غربی ها هستند.

به عنوان نمونه یک دستور اخلاقی از دهها نمونه دستورات اخلاق اسلامی را ذکر می کنیم، که اگر جهانیان فقط به همین یک دستور عمل کنند چهره جهان دگرگون و قسمت مهمّی از مشکلات حل می شود:

«شخصی خدمت پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) رسید. حضرت رسول سوار بر شتر، و ظاهراً عازم میدان جنگ بود.

آن شخص مهار ناقه حضرت را گرفت، و عرض کرد:

عَلِّمْنی عَمَلا اَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّهَ; دستورالعملی بده تا با عمل به آن بهشتی گردم».

شاید بعضی از همراهان پیامبر با نگاههای معنادار خود به آن شخص گفته باشند: «حالا چه موقع سؤال کردن است؟» امّا آن حضرت در پاسخ او فرمود:

«ما اَحْبَبْتَ اَنْ یَأْتِیَهُ النّاسُ اِلَیْکَ فَأْتِهِ اِلَیْهِمْ، وَ ما کَرِهْتَ أَنْ یَأْتِیَهُ اِلَیْکَ فَلا تَأْتِهِ اِلَیْهِمْ; آنچه را دوست داری مردم در برابر تو انجام دهند تو هم در برخورد با مردم انجام بده، و آنچه دوست نداری که مردم نسبت به تو بجا آورند، تو نیز در تعامل با آنها آن را ترک کن».(1)

گویا آن شخص منتظر بود که پیامبر به بیانات نورانیش ادامه دهد، لهذا همچنان مهار شتر را در دست داشت. پیامبر(صلی الله علیه وآله) فرمود: «دست از مهار شتر بردار تا بروم». یعنی همین یک دستورالعمل کافی است تا تو را بهشتی کند.

راستی اگر تمام مردم جهان در سراسر کره زمین به این دستورالعمل عمل کنند چه می شود؟ بدون شک بهشت را در همین دنیا شاهد خواهیم بود. چرا که تمام بدبختی ها، زورگویی ها، استعمارگریها، تجاوز به حقوق دیگران، پایمال کردن حق طبقه ضعیف جوامع، به خاطر آن است که منافع خود و دیگران را به یک چشم نگاه نمی کنیم.