سوگندهای پربار قرآن صفحه 8

شکایت خواهد کرد.

پس از اشاره به اهمیّت و عظمت قرآن مجید از دیدگاه قرآن و پیامبر(صلی الله علیه وآله) به سؤالات پنج گانه ای که در ابتدای بحث به آن اشاره شد، می پردازیم:

1. حکم شرعی سوگند یاد کردن

سؤال: از نظر قرآن مجید و روایات اسلامی قسم یاد کردن چه حکمی دارد؟ و اگر کار شایسته ای نیست، چرا خداوند در قرآن مجید این همه قسم خورده است؟

پاسخ: قسم خوردن در کارهای شخصی چنانچه دروغ باشد حرام است، و از گناهان کبیره به شمار می رود. و اگر راست باشد کراهت شدید دارد.(1)

بدین جهت در دستورات و آداب اسلامی سفارش شده که حتّی الامکان قسم نخورید. اساس این حکم، آیاتی از قرآن مجید است; و عمده آن، آیه شریفه 224 سوره بقره می

باشد:

«(وَلاَ تَجْعَلُوا اللهَ عُرْضَهً لاَِیْمَانِکُمْ أَنْ تَبَرُّوا وَتَتَّقُوا وَتُصْلِحُوا بَیْنَ النَّاسِ وَاللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ); خدا را در معرض سوگندهای خود قرار ندهید; و برای اینکه نیکی کنید، و تقوا پیشه سازید، و در میان مردم اصلاح کنید (سوگند یاد ننمایید). و خداوند شنوا و داناست».

آیه مذکور مردم را از قسم خوردن، حتّی در کارهای خوب نهی کرده، و به آنها سفارش می کند قسم را ترک کنند.

در شأن نزول این آیه شریفه آمده است که دختر عبدالله بن رواحه، از اصحاب و یاران پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله)، با همسرش اختلاف داشت. عبدالله بارها در مورد اختلاف آنها وساطت کرده بود، ولی این بار حوصله اش سر رفت و قسم خورد که دیگر کاری به کار آنها نخواهد داشت.(2)