کتابخانه بالقرآن

طرح و تحقیق فیلم نامه امام حسین علیه السلام (1) صفحه 116

صفحه 116

نیست، او را منسوب می دارند. ترک این سخن نخواهند گفت تا از من بلایی بدیشان نرسد که ایشان را از بیخ برکند. از پس کار خویش روید و دست از فضولی بدارید، و نه آن چه بینید، از خود بینید.(1)

آنگاه از حسین بن علی(ع)، عبدالرحمان بن ابی بکر، عبداللّه بن زبیر و عبداللّه بن عمر یاد کرد و گفت: این چهار تن اگر صلاح خویش دریافتند و با یزید بیعت کردند، بسیار نیکوست، و گرنه با آنها چنان که باید، رفتار خواهم کرد.

ی) دیدار معاویه با عایشه

هنگامی که عایشه سخنان معاویه را شنید، نزد او شتافت. تاریخ نگاران گفت وگوی آن دو را چنین نگاشته اند:

[عایشه گفت:] ای معاویه، بدان بسنده نمی کنی که برادر من، محمد را بکشتی و به آتش سوختی و امروز آمده ای به مدینه و دیگر برادر مرا که عبدالرحمان است، می رنجانی و سخنان درشت می گویی و جمعی دیگر از پسران اکابر صحابه رسول را تهدید می کنی؟ تو نمی دانی که از طلقایی و طلقا را حلال نباشد که خلافت کنند و پدر تو از احزاب است؟ ای معاویه، مرا تقریر کن که تو از خویشتن چه حساب گرفته ای و کدام کس تو را از من امن کرده است؟ اگر این ساعت بفرمایم که تو را بگیرند و [من] به قصاص برادر خویش، تو را بکشم، کدام کس مرا از این کار بازمی دارد؟

1- الفتوح، ج 4، ص 336 به بعد.